می‌خواهمت آنچنان که ابر آسمان را .

برایم از غم ِدرون ِچشمهایت که اینگونه تو را زیباتر کرده است حرف بزن .

می خواهمت آنچنان که ماهی دریا را .

کاش من نقاش بودم و تورو به همین زیبایی که چشمام میبینه میتونستم بکشم .

کاش یه موسیقیدان بودم و گیتار میزدم برای تو .

کاش من یه شاعر بودم و شب هارو صرف شعر گفتن برای تو میکردم .

گاهی اوقات آدم یه چیزی رو - دوست - داره ، مثلا رنگ طوسی رو - دوست - داره ، گیتار - دوست - داره ، ته‌چین - دوست - داره ، سفر کردن رو - دوست - داره . یه وقتی هم هست که آدم یه چیزی رو - خیلی دوست - داره ؛ مثلا خونوادش رو - خیلی دوست - داره ، رفیق صمیمیشو - خیلی دوست - داره ، کتاب خوندن رو - خیلی دوست - داره! اما یه موقع‌هایی هست ؛ که آدم یه چیزی رو اونقدر دوست داره که توی اون دو دسته ی قبلی نمیشه بهش جایی داد ، اصلا نمیشه اسمشو [ دوست داشتن ] گذاشت . همین موقع‌ها که آدم یدفعه بدون اینکه متوجه بشه به سمت اون چیز تغییر میکنه و خم میشه ؛ بدون اینکه متوجه بشه میبینه که بدون اون چیز نمیتونه زندگی کنه ! اصلا انگار یه جور جادوی قدیمی خیلی قوی باشه ، همونا که کنترل آدم رو به دست میگیره و خودت هم خوشت میاد که کنترل بشی! یه جور حس عجیب و غریبی که بعضیا بهش میگن " عشق " بعضیا هم میگن از همین خرافاتی که توی فیلم های رمانتیک هست! میدونی چجوری دوستت دارم؟؟ همین مدل آخری !("

هرچی بیشتر میگذره بیشتر بهم ثابت میشه ؛ تو قشنگ‌ترین اتفاق زندگیم بودی .

‏+ اون زمان که حالم خوب نبود کجا بودی؟؟ - اون زمان خودمم حالم خوب نبود .

دوست داشتنِ تو بهم فهموند میشه کسی رو از نزدیک ندید ؛ ولی خیلی عاشقش بود . . دوست داشتنِ تو بهم فهموند میشه حتی کسی رو بغل نکرد ، دستاشو نگرفت ، نبوسیدش ، کنارش قدم نزد ، بوشو حس نکرد ، به چشماش خیره نشد ، توی بغلش مچاله نشد ، باهاش از نزدیک حرف نزد و کنارش نخندید ؛ اما خیلی خیلی عاشقش بود !(" از وقتی تورو دوست داشتم ، فهمیدم میشه از کسی که دوستش داری خیلی دور باشی و با این حال وقتایی که حالت خوب نبود بتونی بهش پناه ببری و حتی با حرف زدن باهاش ؛ حالت خوب بشه . از وقتی که تورو از دور و بدونِ دیدنت دوست داشتم ، فهمیدم میشه حتی از پشت گوشی هم حضورِ کسی رو در کنارم حس کنم و خیلی بیشتر از آدمایِ کنارم بهش اعتماد کنم . . اسمِ رابطه‌ی ما ؛ تو دنیایِ امروزیِ ، رابطه‌یِ مجازیِ ، اما تو هیچوقت تویِ دنیای پوچِ مجازیِ من خلاصه نشدی و خیلی خیلی زود ، انگار که از اول تویِ زندگیم بودی ؛ به دنیایِ واقعیم وارد شدی . . من همیشه تورو کنارِ خودم تصور کردم . تورو تویِ خیالم بغل کردم ، بوسیدمت ، دستاتو گرفتم .. ساعت‌ها توی خیالم باهات هم‌قدم شدم ، ما دو تا حتی تویِ خیالاتِ من ، باهم کلی گفتیم و خندیدیم ؛ تو با اینکه از من دوری ، هیچوقت حس نکردم که از دنیای مجازی شناخته باشمت !(. تورو طوری دوست داشتم که انگار هر روز جلوی چشمم نفس میکشی و راه میری و بهم لبخند میزنی . تورو عینِ کسی که تویِ زندگیِ واقعیم باشه و حتی بیشتر دوست داشتم . دوست داشتنت بهم فهموند ، مجازی میتونه کاری کنه که یه آدمو از نزدیک نبینی ولی خیلی دلبسته‌اش باشی ؛ مث من که‍ دلبسته‍ و عاشق ِ توام !("

تو از اولم واسم با همه فرق داشتی و داری ؛ تو اولین نفری هستی که . . باهاش از ته ته دلم خندیدم و میخندم تو هر حال و احوالی ، اولین نفری هستی که . . تموم ِ دیوونه بازیا ، بد اخلاقیا و صگ اعصابیامو تحمل کردی ُ می‌کنی ، اولین نفری هستی که . . حسایی رو باهاش تجربه کردم که با بقیه حس‌هایی که پیش آدم‌های دیگه داشتم فرق داشته و داره ، اولین نفری هستی که . . همیشه پای همه‌ی خوب ُ بدم ، رو مخ رفتنام موندی ، اولین نفری هستی که . . دورترین نزدیك و همیشگی ِ منی ؛ اولین نفری هستی که . . حال خوب رو براش می‌خوام ، تو اولین من بودی همیشه ؛ و تا آخرش کنارم برام اولین میمونی !("

اگه بهم نیاز داشتی بهم زنگ بزن؛ مهم نیست خواب باشم . درگیر کارای خودم باشم . دعوامون شده باشه یا اعصابم ازت خورد باشه ؛ فقط بهم زنگ بزن هر جا باشی میام .