#محتکر
🔸 پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به نقل از جبرئیل:
به دوزخ نظر کردم و در آن دره ای جوشان دیدم. از مالک دوزخ پرسیدم این جا برای کیست؟
گفت: این دره برای سه گروه آماده شده:
1️⃣ کسانی که اجناس مورد نیاز مردم را احتکار کنند
2️⃣ آنان که شراب می نوشند
3️⃣ کسانی که وسیله برای برقراری ارتباط نامشروع میان زنان و مردان باشند.
📚 وسائل الشیعه/ج 12/ص 314
#احادیث_روزانه
@tollabolkarimeh
کیفم را بغل زدم و چادرم را سر کردم و به سمت میدان شهدا راه افتادم. فاطمه و زهرا هم قرار است به من ملحق شوند. قدمزنان به سمت میدان میروم که تلفن همراهم زنگ میخورد، با دستان لرزان دکمهی سبز را میزنم، تا صدای آن ور خط را بشنوم. "الو بله؟" صدای محمدرضا دامادم از آن طرف خط میآید. "مادر جان کجایی؟" " شما دیرکردید من دارم خودم به تشییع جنازه شهدا میروم"
گوشی را قطع میکنم و گامهای بلندتری بردامیدارم تا زودتر به مراسم برسم. دلم آراموقرار ندارد. انگار مرتضی دارد از سفر برمیگردد و میخواهم به پیشوازش بروم. هم خوشحال هستم و هم ناراحت. نمیدانم آیا یکی از این شهدای گمنام پسر من است یا نه. اما باید بروم تا بیکسی آنها را کمتر کنم. باید بروم تا مثل مادرشان برایشان عزاداری کنم. شاید مادر دیگری هم مثل من، برای تشییع پیکر فرزندم رفته باشد.
به سالن میرسم. من هم مثل بقیهی خانمها به سمت تابوت شهدای گمنام میروم. بوی اسپند و گلاب همهجا پیچیده است. نزدیک تابوت میشوم. بوی گلهای پرپری که روی تابوت ریخته شده مرا یاد روز آخری میاندازد که پسرم را، راهی جبهه کردم و توی کاسهی آب، گل رزقرمزی پرپر کردم و پشت سرش ریختم.
دستم را به سمت تابوت دراز میکنم و قلبم آرام میشود. با فرزند شهیدم که سالهاست مفقودالاثر است درددل میکنم. نمیدانم این شهیدی که توی این تابوت است چند سالش است و کجا شهید شده، اما از او میخواهم که سلام مرا به پسرم برساند و بگوید که سالهاست چشم انتظارمش تا برگردد.
سرم را روی تابوت میگذارم و بوی گلها را استشمام میکنم. انگار مرتضی را در آغوش کشیدهام. صدای گریهی آشنایی میآید. سرم را بلند میکنم تا ببینم صدای هقهق گریه از کدام طرف است. زهرا را میبینم که خودش را روی تابوت انداخته و میگوید:" مرتضی کجایی خواهر که مادر در داغ نبودنت گیسوانش سپید شده و پدرت فراموشی گرفته است" بغضم دوباره میترکد و یاد پدرش میفتم که تکوتنها توی خانه مانده تا پسرش برگردد. او همه را از یاد برده و فقط مرتضی را به خاطر دارد.
هرروز توی خانه مینشیند و به ساعت خیره میشود تا مرتضی از جبهه برگردد و به استقبالش برود. مرتضی پدرت دیگر طاقت چشمانتظاری ندارد. بهخاطر دل پدرت برگرد عزیزدل مادر.
✍سیده مهتا میراحمدی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
@tollabolkarimeh
سه نوشتار با موضوع عفاف و حجاب.pdf
1.08M
📗سه نوشتار با موضوع #عفافوحجاب
📄چند نگاه به بهانه روز عفاف و حجاب
📄پوشش و عفت دختران
📄هفت نکته روانشناختی درباره پوشش
✍️ابراهیم اخوی؛ روانشناس و مدیر مرکز مشاوره ماوا
📍به مناسبت 17 دی سالروز #کشف_حجاب
#کتاب
@tollabolkarimeh
#ترم_زمستان_مدرسه_کوثرنت
بسم الله الرحمن الرحیم
🔰 کلاسهای آنلاین
✅ اصول نگارش در رسانههای مجازی (پیش نیاز این دوره نویسندگی خلاق است)
استاد: جناب آقای دانیال نعیمی
10جلسه
شنبهها و چهارشنبهها ساعت 15
هزینهی ثبتنام: 150 هزار تومان
اساتید، مربیان طرح امین و کاربران فعال کوثرنت (رتبهی زیر 100) : 100 هزار تومان
✅ روایت نویسی در شبکههای اجتماعی (پیش نیاز این دوره نویسندگی خلاق است)
استاد: سرکار خانم فاطمه سرکارپور
8جلسه
سه شنبهها ساعت15
هزینهی ثبتنام: 150 هزار تومان
اساتید، مربیان طرح امین و کاربران فعال کوثرنت (رتبهی زیر 100) : 100 هزار تومان
✅ عکاسی با موبایل پیشرفته (پیش نیاز این دوره عکاسی با موبایل مقدماتی است)
استاد: جناب آقای میرحسینی
8جلسه
پنج شنبهها ساعت14
هزینهی ثبتنام: 150 هزار تومان
اساتید، مربیان طرح امین و کاربران فعال کوثرنت (رتبهی زیر 100) : 100 هزار تومان
🔰 کلاسهای آفلاین*
✅ تولید محتوای گرافیکی با موبایل
(ساخت عکس نوشته و کلیپ با نرم افزارهای موبایلی)
استاد: سرکار خانم فهیمه پودات
8جلسه
انتشار ویدئوی آموزشی چهارشنبهها
هزینهی ثبتنام: 100 هزار تومان
اساتید، مربیان طرح امین و کاربران فعال کوثرنت (رتبهی زیر 100) : 50هزار تومان
✅ ساخت پادکست حرفهای
استاد: جناب آقای محمدتقی جلیلی صفت
5جلسه
انتشار ویدئوهای آموزشی دوشنبهها
هزینهی ثبتنام: 100 هزار تومان
اساتید، مربیان طرح امین و کاربران فعال کوثرنت (رتبهی زیر 100) : 50هزار تومان
✅ طنزنویسی در شبکههای اجتماعی
استاد: سرکار خانم منصوره رضایی
8جلسه
خرید کل ویدئوهای آموزشی این کلاس به صورت یکجا: 100 هزار تومان
اساتید، مربیان طرح امین و کاربران فعال کوثرنت (رتبهی زیر 100) : 50هزار تومان
⏲ مهلت ثبتنام تا پایان دی1401
⏰ زمان برگزاری دورهها بهمن و اسفند1401
🚩 نحوه ثبتنام:
پس از واریز مبلغ به حساب مرکز مدیریت حوزه علمیه خواهران
6104338935742904
تصویر فیش واریزی خود را فقط به صندوق خصوصی خانم @سیده مهتا میراحمدی به همراه نام دوره آموزشی بفرستید تا در کلاس ثبتنام شوید.
📝 صدور گواهی پایان دوره از سازمان فنی و حرفهای کشور
https://kowsarnet.whc.ir/thewire/view/43968925
May 11
✍️ بیانیه جامعه مدرسین حوزه در محکومیت اقدام جسارت آمیز نشریه اروپایی
دولت ضدعدالت، ضد معنویت، و ضد فرهنگ متبوع این نشریه بداند در مرداب هرزهگرایی و فساد خودساخته غرق خواهد شد و این پایان اجتنابناپذیر بردگی و بندگی شیطان است.
📎 متن کامل
@tollabolkarimeh
#در_محضر_رهبر_انقلاب
🔰 در ضرورت شرعی حجاب خدشه و شبهه وجود ندارد
👈🏻 #رهبر_انقلاب: حجاب یک ضرورت شریعتی است؛ شریعت است؛ ضرورت شرعی است؛ یعنی هیچ تردیدی در وجوب حجاب وجود ندارد؛ این را همه باید بدانند. این که حالا خدشه کنند، شبهه کنند که آیا حجاب هست، لازم است، ضروری است، نه، جای خدشه و شبهه ندارد؛ یک واجب شرعی است که باید رعایت بشود، منتها آن کسانی که #حجاب را به طور کامل رعایت نمیکنند، اینها را نباید متّهم کرد به بیدینی و ضدّانقلابی.
@tollabolkarimeh
هرروز بعد از نماز صبح عادت دارم بنشینم و رحل قدیمی را باز کنم و قرآن بخوانم. حاجآقا هم کنارم مینشیند و تسبیح شاه مقصودش را به دست میگیرد وذکر میگوید. راس ساعت هفت بیرون میرود و با یک نان سنگک و یک کیلو سبزی به خانه برمیگردد. دستانش از سوز سرما یخ کردهاند. چند روزی است که دارم برایش یک دستکش میبافم، اما چشمانم دیگر سویی ندارد و ترجیح دادم اینبار را برایم یک دستکش هدیه بگیرم.
صبحانهی حاجی را میدهم و اورا تا دم در بدرقه میکنم. هنوز هم مثل همان روزهای اول، وقتی که میخواهد به حجرهاش برود میگوید:" سیدخانم ما هرچه داریم از برکت وجود شما و جدت داریم"
حاجی که به مغازه میرود. من هم شروع میکنم سبزیهارا پاک میکنم و ذکر میگویم. امروز به حاجی قول دادم برایش آبگوشت بپزم. حاجی وقتی اسم آبگوشت را میشنود، من را هم فراموش میکند، اما من بعد این همه سال هنوز این هیجان حاجی را بهخاطر آبگوشت دوست دارم. اصلا من فقط برای علاقهی حاجی به آبگوشت، سبزیهارا را با وسواس پاک میکنم. دوست دارم وقتی حاجی تربهارا توی دستش میگیرد، چشمانش از لذت برق بزند.
صدای زنگ تلفن توی خانه میپیچد. خودم را به اتاق میرسانم و تلفن را جواب میدهم. معصومهست. دوباره پسرش تب کرده و میخواهد برایش دعا کنم. از پشت گوشی قربانصدقهی نبیرهام میروم و میگویم:" مادر جان آب سیب بده بچه بخوره ان شاءالله تبش قطع میشه نگران نباش عزیزم" میخواهم از روی صندلی بلند شوم که رگ پایم میگیرد. لنگانلنگان دست به دیوار میگیرم و خودم را به آشپزخانه میرسانم. از درد به هنهن افتادم. سراغ داروهایم میروم و با یک قلوپ آب همهشان را میخورم.
بقچهی سفیدی را که گلهای قرمز دارد، از توی کشو بیرون میآورم. دوتا کاسه و قاشق هم تنگش میگذارم و سبزیهایی را که آماده کردم را کنارش میگذارم.
آبگوشت را با حوصله بار میگذارم و به هال برمیگردم. با بسمالله به پشتی قدیمیام تکیه میدهم.
دیروز دهتا تسبیحی از کنار امامزاده خریدم. میخواهم دوباره برای خودم تسبیح هزارتایی درست کنم. با دقت تسبیحهارا به هم وصل میکنم و یک تسبیح بلند هزارتایی لبخند را روی صورت پرخط و خالم مینشیند. نوهها و نبیرهها که میآیند انقدر برایشان این تسبیح بزرگ جالب است که هردفعه یکیشان تسبیحم را برای یادگاری برمیدارد و میبرد. فکر کنم این ششمین باریست که تسبیح هزارتایی درست میکنم. میخواهم یکدور صلوات با این تسبیح هزارتایی به نیت مادر خدا بیامرزم بفرستم. علی نوهی پسریام برایم از این صلواتشمارهای رنگی گرفته است، اما من از این چیزها خوشمنمیآید، با تسبیح راحت ترم.
تا صلواتهارا تمام شود، آبگوشت هم جا افتاده است. با سلیقه آبگوشت را توی ظرف دربستهای میریزم و چادرم را سر میکنم و راهی بازار میشوم.
۳۵ سال است که هرروز این مسیر را تا مغازهی حاجی پیاده گز میکنم. حاجی دیگر تمام موهایش سفید شده، اما نمیتواند توی خانه بند شود و باید حتما سرش گرم باشد. حاجی اصرار دارد که من خانه بمانم و برایش ناهار نبرم، اما مگه من طاقت میآورم؟ قبلا ابراهیم برای پدرش ناهار میبرد. از مدرسه که میآمد قبل از اینکه لباسهایش را عوض کند بقچهی آقایش را به دستش میدادم و راهی بازارش میکردم. همیشه هم یک کاسه بشقاب اضافی برایشان میگذاشتم.
یک روز راس ساعت دو حاجی به خانه برگشت. تعجب کردم. چشمانش کمی قرمز بود. نگاهش را از من دزدید. سفرهرا پهن کردم و گفتم: "حاجی اولینبار است که برای ناهار به منزل میآیی" نتوانست خودش را کنترل کند و بغضش ترکید. با صدای لرزان گفت:" سیدخانم یادت رفته؟ الان ۵۰ روز، از شهادت ابراهیم میگذرد و من ۳ روز است که به حجره میروم. این دوروز هروقت موقع خوردن ناهار میشد لحظهای یاد ابراهیم از خاطرم بیرون نرفت. همیشه خودش سفره را کف حجره پهن میکرد. تا من دستهایم را بشویم، برایم غذا میکشید و میگفت:" آقاجان بسمالله" امروز انقدر دلم هوایش را کرد که شال و کلاه کردم و به خانه برگشتم. دست و دلم به کار نمیرفت"
اشکهایم را با گوشهی روسریام که یادگار ابراهیم است، پاک کردم. یاد آن روزهایی افتادم که ابراهیم کنار پدرش غذایش را میخورد و ظرفهای شسته شده را با سلیقه برایم میآورد. اما از وقتی که به جبهه رفت و بعد از چند ماه شهید شد دیگر کسی دلودماغ نداشت تا برای حاجی ناهار ببرد. حاجی هم حق دارد به ابراهیم و نهار خوردن کنار او عادت کرده بود. حاجی ابراهیم را خیلی دوست داشت. همه ابراهیم را دوست داشتیم او با همهی بچههایم فرق داشت.
چشمانم به کاسه ماست خیره مانده بود، سرم را بلند کردم وصدایم را صاف کردم و گفتم:" حاجی ابراهیم شهید شده؛ من که نمردم خودم از فردا برایت غذا میآورم و کنارت مینشینم تا غذایت تمام شود."
✍سیده مهتا میر احمدی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
@tollabolkarimeh
از آن روز به بعد من به جای ابراهیم به بازار میروم و دلتنگی پدرش را کم میکنم. با همین رفتآمدها کنار هم خوش هستیم. اینکه مسیری را که هرروز ابراهیم رفته را من طی کنم برایم قشنگ است. جا پای پسر شهیدم میگذارم و همانجایی که او مینشست، مینشینم. ما سالهاست با یاد و خاطرهی او زندگی میکنیم. نگاهی به قاب عکسش که روی دیوار است
میاندازم میگویم:" ابراهیم جان دلم برایت تنگ شده است. تولدت مبارک عزیزم"
✍سیده مهتا میراحمدی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
@tollabolkarimeh
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎬 خانواده بدون حضور زن اداره نمیشود
🔺 بیانات #رهبر_انقلاب در دیدار اقشار مختلف بانوان
@tollabolkarimeh
بیاسم
بعد از یک روز سخت کاری، کنار بخاری لم میدهم و از صدای شکسته شدن تخمه ها در زیر دندانم لذت میبرم.
برگهای زرد دیفن، در کنار گل سرخ تازه شکفته مرجان دلم را با خودش درگیر می کند که شاد باشد یا غمگین؛ فردا باید در برنامهام کمی به گلها برسم.
نگاهم در شاخه های عریان درخت انجیر گره میخورد. خیالاتم قصد سفر به تابستان و خاطرات داغش را دارد؛ اما صدای سلام بلند محمد مانع میشود.
_ "به به! خوب کنار بخاری لم دادهای و به خودت میرسی. من از صبح تا به حال در خیابان ها برای یک لقمه نان سگ دو میزنم آن وقت تو خوب به خودت میرسی...."
دلم میگیرد. بغض در گلو امان حرف زدن برایم نمی گذارد. تمام کارهایی را که انجام داده بود، مرور می کنم. حرف هایم را در ذهن میچینم و دهانم را باز می کنم؛ که حرف مادر شوهرم را به خاطر میآورم "کارهایت را همیشه برای خدا انجام بده؛ چون کارِ خانه اسم ندارد."
سکوت اختیار می کنم و زیر لب "ولسوف یعطیک ربک فترضی" را زمزمه میکنم.
✍مریم نوری امامزادهئی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
@tollabolkarimeh
✅ سیره عملی امام خمینی (ره)
🖇 توانایی ترک گناه در جوانی
آ تو جوان (اشاره به مرحوم حجتالاسلام والمسلمین، حاج سید احمد خمینی)، با قدرت جوانی که حق داده است میتوانی اوّلین قدم انحراف را قطع کنی و نگذاری به قدمهای دیگر کشیده شوی، که هر قدمی، قدمهایی در پی دارد و هر گناهی -گرچه کوچک- انسان را به گناهان بزرگ و بزرگتر میکشاند؛ طوری که گناهان بسیار بزرگ در نظر انسان ناچیز آید.
#سیره_عملی_امام_خمینی_ره
@tollabolkarimeh
#ترم_زمستان_مدرسه_کوثرنت
«اصول نگارش در رسانههای مجازی»
✅ مدرس: دانیال نعیمی
-عضو هیئت تحریریهی سایت ویکی شیعه، نشریه شبستان، مسجد، اندیشه، اندیشه معلم
-سردبیر نشریه اعتصام
-معاون نشریات مجموعه فرهنگی مرآت و....
✅ 10 جلسه آنلاین
✅ شنبهها و چهارشنبهها ساعت 15
✅ سرفصلهای دوره:
- نگارش رسانهای چیست و با دیگر انواع نگارش چه تفاوتی دارد؟
- اصول نگارش رسانهای در فضای مجازی
- انواع نوشتار رسانهای
- چگونه سوژه مناسب انتخاب کنیم؟
- ساختار و اجزای تشکیلدهنده یادداشت رسانهای
- انتخاب تیتر یا عنوان مناسب
- چگونه یک یادداشت جذاب بنویسیم «مثلث طلایی نوشتن»
-شیوههای نگارش یک آغاز و پایان مناسب
✅ دوره برای کسانی مناسب است که:
1- قصد فعالیت تأثیرگذار در رسانههای نوشتاری به ویژه فضای مجازی را دارند.
2- کسانیکه به دنبال دیده شدن محتوای تولیدی خود هستند.
3- ایدههای بسیاری در ذهن دارند ولی از تبدیل آن به نوشتار عاجزند.
بعد از دوره:
1- با اصول و قواعد استاندارد یک محتوای رسانهای آشنا میشوند و در صورت توانایی فردی میتوانند به تولید محتوای قابل توجه بپردازند و وارد بازار کار شوند.
✅ هزینهی شرکت در دوره:
150 هزار تومان. برای فعالان کوثرنت (رتبه زیر100 شبکه در سه ماه گذشته)، اساتید، مربیان طرح امین 100 هزار تومان.
✅ نحوه ثبتنام:
پس از واریز مبلغ به حساب مرکز مدیریت حوزه علمیه خواهران
6104338935742904
تصویر فیش واریزی خود را فقط به صندوق خصوصی خانم @سیده مهتا میراحمدی به همراه نام دوره آموزشی بفرستید تا در کلاس ثبتنام شوید.
✅ مهلت ثبتنام: تا پایان دی ماه
✅ شیوهی برگزاری:
در پایان ثبتنام، شما عضو گروه "کلاس اصول نگارش در رسانههای مجازی" کوثرنت خواهید شد و لینک ورود به جلسه آنلاین در اختیار شما قرار میگیرد.
https://kowsarnet.whc.ir/thewire/view/43987500
نوجوان که بودم تحت تاثیر دوست روحانی پدرم به احکام شرعی علاقه مند شدم و همین علاقه مرا به طلبگی و تحصیل در رشته ی فقه کشاند.
وقتی که امتحان فقه داشته باشم استرس زیادی ندارم. جوش عصبی هم روی صورتم در نمی آید. حتی سر و صدای بچه ها آن چنان که باید تمرکزم را بهم نمی ریزد.
عاشق فقه استدلالی ام. آن جا که حکم شرعی را به روایتی از معصوم علیه السلام مستند می کند.
از ابی بصیر نقل شده که: خدمت ابا عبدالله علیه السلام بودم و پرسیدم در مورد فلان مساله چه می فرمایید؟ امام فرمود: حکم این است که...گفتم: فدایت شوم اگر این شد چه؟
و همین طور سوال و جواب در محضر دریای علم امام صادق علیه السلام.
این ها را که می خوانم خودم را گوشه ی اتاق امام در مدینه می بینم. محفل گرم و صمیمی بین استاد و شاگردانش. امام می گوید و آن ها می نویسند.
با تمام وجودم غبطه می خورم به حال جابر بن حیان، هشام بن حکم، جمیل بن دراج، صفوان، زراره و...
چقدر شیرین است که با امامت هم کلام شوی. سوال بپرسی و جواب بشنوی. امامی که دل تنگت حضورت باشد. آنقدر قبولت داشته باشد که مردم را به تو ارجاع دهد.
جوش کوچک بین دو ابرویم که یادگار امتحان اصول است را با انگشتانم بازی می دادم که از درد ناگهانی اش خودم را در اتاقم پیدا کردم، لبخند می زنم و با شوق به مطالعه ادامه می دهم.
چقدر دلم می خواهد که مایه ی روشنی دیدگان امام زمانم باشم.
✍صدیقه جمالی توشمانلو
#تولیدی
#طلبه_نوشت
@tollabolkarimeh
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎥 همخوانی سرود مردم ولایتمدار قم در دیدار امروز با #رهبر_انقلاب اسلامی
@tollabolkarimeh
جان فدا به سبک طلبه بودن
به چهرهاش نگاه کردم. لبخند گیرایی داشت. شکستگی صورت و گوشهی چشمش بر جذابیتش افزوده بود. به انگشت جوهریام نگاه کردم. سرم را پایین انداختم و زمزمهای زیر لب گفتم... انگشت سبابهی جوهریام را داخل صفحهی سفید روبرویم به آرامی چسباندم و اثر انگشتم را ثبت کردم.
-- خاله خاله
به صورت گرد و چشمان روشن فاطمه نگاه کردم.
-- چه عهدی کردی؟
به انگشتم نگاه کردم و گفتم: عهدکردم خودم باشم، یک رنگ و بدون ریا.
جمله سنگین بود، یک دقیقه سکوت... فاطمه خندید. من با همان دست جوهری لپش را کشیدم. همین باعث شد که فرار کند. من و سردار تنها ماندیم. او به پای عهد نانوشته شدهاش ایستاد و جان فدا کرد. یادم افتاد که پنج سال پیش با همین انگشت به پای برگهای انگشت زدم که رسما من را طلبه کرد.
روزهایی شروع شد که هر دقیقهاش غیر قابل پیشبینی بود. در میان چهرههایی قرار گرفتم که قبلا تجربه نکرده بودم. در میان سطر سطر کتابهایی غوطهور شدم که تازگیاش، روحم را به جریان میانداخت.
قلعهای با پنجرههای بلند و قابی فیروزهای رنگ که از بیرون غیرقابل دید بود. ولی! از داخل قلعه و پشت آن پنجرهها، تا دور دستها قابل دیدن و کاویدن بود.
عهدی که نوشته یا نانوشتهاش برایم نغمهسرای دنیایی بود که با دنیای عادی و روزمره، تفاوت داشت. من طلبه شدم و طلبه ماندم و امید دارم طلبه بمانم تا روزی را ببینم که پرچم حق بر گوشهگوشهی دنیا به اهتزاز درآید.
✍ فریبا حقیقی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
#روز_طلبه_مبارک_باد
@tollabolkarimeh
1_2281741431.pdf
6.88M
#نمونه_سؤال
نمونه سوال خانواده در اسلام
@tollabolkarimeh
#المراقبه
فوائد بحرالعلوم سیّدمهدی نجفی را خریدم به پول ۳ ماه نماز استیجاری. و منِ محزون، شهابالدّین حسینی #مرعشی_نجفی هستم. و این حروف را در حال گرسنگی مینویسم! یک روز و شب به دلیل نداری، چیزی نخوردهام! امیدوارم بتوانم به برکت اجدادم بر این سختیها صبر نمایم.
۱۳۴۱ مدرسه قوام - نجف أشرف
@tollabolkarimeh
من میخواهم مادر باشم.
آخی تنهایی؟ دلت گرفته؟؟ گریه نکن. منم مثل تو تنها هستم. از وقتی که مادرم را نمیبینم. مثل تو که گوشهی قفس بق میکنی توی اتاقم مینشینم و بغض میکنم.
تو هم مثل من از مادرت عکس نداری؟ من عکس داشتم، اما نمیدانم چرا مادربزرگ همهی عکسهارا پاره کرد. حتی آن عکسی که خیلی دوستش داشتم. همان که توی بیمارستان در بغل مامانم بودم و شیر میخوردم.
اندازه یه تپه عکس پاره کرد و همه را توی سطل زباله ریخت. دور از چشمش یکی از تکههای پاره عکس را برداشتم. نگاه کن، یکی از چشمهای مادرم توی عکس مشخص است. شبها توی تاریکی عکس را به سینهام میچسبانم و احساس میکنم مادرم را بغل کردهام. یادش بخیر وقتی کنارم میخوابید، دستانش را میبوییدم و محکم میگرفتم تا به خواب بروم. من که خیلی دلتنگ آنشبها هستم. نمیدانم آیا او هم مثل من دلتنگ میشود؟
امشب خیلی خستهام. فضای مغازه برایم سنگین و غمگین است انگار در و دیوار دارند برایم مصیبت میخوانند. صدای بوق سرویس میآید. اولین نفر به سمت ماشین میروم و روی صندلی عقب مینشینم. سرم را به شیشه میچسبانم و با اولین قطرهی باران که از آسمان میبارد، چشمان من هم میبارد. نگاهی به دستانم که از سرما یخزده میاندازم و آهی میکشم. یادش بخیر پسرم بعضیاز شبها کرم را میآورد و دستانم را به بهانهی کرم زدن نوازش میکرد. مدتهاست با تقویم غریبهام. نمیدانم چند روزهست که ندیدمش. اما با ریزش دانههای برف از آسمان میفهمم که ۱ روز دیگر تا تولدش باقی مانده است. صدای اعلان پیام گوشیام میآید. تاریخ تولد سپهر را وارد میکنم و به سراغ پیام میروم. مثل همیشه خواهرم است. از برنامهی روز مادر میگوید. استیکری برایش میفرستم و میگویم:" آن شب مثل شبهای دیگر شیف هستم" تازه به خود میآیم و میفهمم که به منزل رسیدم. در را باز میکنم. یک راست به سمت اتاق میروم و کیفم را روی تخت پرت میکنم. مثل هرشب روبهی آینه میایستم و خودم را سرزنش میکنم. نگاهی به سقف اتاق میاندازم میگویم:" خدایا جز تو کیو دارم؟ "
گوشیام را از روی تخت برمیدارم و تقویم را نگاهی میاندازم. وای خدا روز مادر که فردا است. قلبم سنگین میشود. دقیقا روز مادر با تولدش یکی شده. سونامی اشک توی چشمان غمگینم سرازیر میشود. مثل هرشب خواب را بهانه میکنم تا دلتنگیام پنهان شود. راس ساعت ۹ صبح محل کارم حاضر میشوم. بیقرارم. یاد ۵سال پیش میفتم که پسرم را بهدنیا آوردم. دقیقا ساعت ۱۰و ۶دقیقه صبح. دنبال کاری هستم تا خودم را مشغول کنم. سرجایم مینشینم. گوشی ام زنگ میخورد. از شمارهای که رویش میفتد تعجب میکنم. به بیرون میروم و از شنیدن صدای پشت گوشی گرهی توی ابروهایم ایجاد میشود. با صدای لرزان جواب میدهم. با آن چیزی که فکرش را میکردم زمین تا اسمان فرق میکرد.
کاش اصلا گوشی را جواب نمیدادم، کمی از درون خودم را ملامت کردم و فقط گوش دادم. او همینطور حرف میزد و کیفش کوک بود و میگفت:" زنگ زدم که بهت بگم قراره ازدواج کنم. یکی بهت زنگ میزنه و باهاش حرف بزن. اگر خوشبختی پسرت برات مهمه حواست باشه چی بهش میگی." بغضم را قورت دادم و گفتم:" تو و مادرت من را از حقم محروم کردید و مدتهاست نمیذاری بچم رو ببینم. حالا از من چه توقعی داری؟ تو زیر همه قولوقرارمون زدی." کمی سکوت میکنم تا بغضم نمایان نشود و با صدایی که استیصال ازش میبارید گفتم:" این کار رو نه بهخاطر تو و نه سپهر هیچوقت انجام نمیدم. من فقط این کار رو برای خدا انجام میدم تا بدونه من فقط خوشبختی پسرم رو میخوام"
هنوز حرفهایم تمام نشده بود که صدای زنی توی گوشی میپیچد. خودش است. مادر جدید پسرم. هول میشوم. تمرکزم را به کلی از دست دادم. دوباره نگاهی به آسمان میکنم و صدایم را صاف میکنم و میگویم:" هیچ مادری دوست نداره توی شرایط من باشه و با زنبابای بچش صحب کنه. اما من صحبت میکنم تا شرایط بچم بهتر بشه. من از آن آقا هیچ بدیای ندیدم جز اختلاف و سلیقههایی که توی هر زندگی پیش میآید و شاید بچگی اما حالا فقط از شما میخواهم حواستان به بچهام باشد."
گوشی را با بغض، ناراحتی و تنفر قطع کردم. با قدمهایی سنگین به مغازه برگشتم و به خوبی از پس لبخندی که مجبور بودم به همکارانم تحویل بدهم بر آمدم. دختر جوانی همراه مادرش نزدیکم شد و گفت:" خانم خوشمزه ترین آبمیوه یا بستنیتون کدومه؟" لبخندی زدم و گفتم:" یه چیز خوشمزه"
این گرانترین بستنی و خوشمزهتریم بستنی مغازه بود. دو تا فیش گرفت و به سمت مادرش رفت.
امروز همه چی دست به دست هم دادند که حال مرا بد کنند. هم تولد سپهر و روز مادر و هم زنبابا. سهتا داغ در یک روز فاجعهست آن هم برای زنی که باید تا نیمهشب با هزار نفر سروکله بزند.
✍سیده مهتا میراحمدی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
#مادرانه
@tollabolkarimeh
خیرهخیره به دختر و مادر که روی صندلی نشستند و بستنی میخورند نگاه میکنم. نمیدانم چرا یک لحظه احساس مادری را داشتم که دارند مادرانگیاش را میدزدند. بغض سنگین توی گلویم، باعث شده بود که صدایم کمی کلفتتر شود.
انقدر خودم را تا آن لحظه کنترل کرده بودم که یکلحظه احساس کردم چیز جدیدی توی بدنم پیدار شد. غمی تازه با رنگ وبوی متفاوت توی سینهام جوانه زد. داشتم با فیشهای روبهرویم ور میرفتم که یک لحظه صدای فریدون آسرایی که در محوطه پخش میشد را شنیدم
" یه رنگ سفیدی نشسته رو موهات!!
هنوزم قشنگن واسم جفت چشمات!!"
نمیدانم چرا یک لحظه به زمان پیری و جوانی پسرم فکر کردم. با خودم گفتم یعنی نمیتوانم قدکشیدنش را ببینم؟ یعنی هرسال روز مادر باید داغش برایم تازه شود؟" دستم را با کلافگی به سمت موس بردم و با عصبانیت موزیک را عوض کردم. نمیخواستم باور کنم که دیگر نمیتوانم سپهر را ببینم. کاش آن زمانی که داشتم حق حضانت سپهر را به پدرش میدادم، دستم قلم میشد و آن امضای لعنتی را نمیزدم. اما مجبور بودم. فقط خدا میداند که چهها کشیدم و حالا اینجا نشستهام و دارم به مادر بودن بقیه غبطه میخورم.
ماسک را تا بیخ چشمانم بالا میآورم و نفس عمیقی میکشم. به خانمی که یک شاخه گل رز در دست دارد و کنار همسرش با خوشحالی ایستاده نگاهی میکنم و میگویم:" روزتون مبارک خانم چی میل دارید؟"
✍سیده مهتا میراحمدی
#تولیدی
#طلبه_نوشت
#مادرانه
@tollabolkarimeh