نمیتونم حالِ الانمو توصیف کنم ‌. یه حالی که فقط ساعت ۱:۵۹ نیمه شب میتونی داشته باشی

انگار یهو یچیزی داره چنگ میزنه به دلت

و تو دوست داری محو شی ، غرق شی ، نیست شی

شب بخیر

چیزی در درونم ، به در و دیوار میکوبد... چیزی_ یا کسی_ پنهان از چشمم که انگار در عمیق ترین سلول‌های یک زندان است و محکم میله هارا تکان می‌دهد و از ته دل فریاد آزادی میخواهد! تنها ، خسته ، تاریک و تاریک و تاریک! با چشمهایی گود افتاده که فریاد می‌زند . طوری که وقتی نگاهشان میکنی ، کر میشوی!

َ

چکامه چه اسم زیبایی

و همینطور اسم جیران

دیگه جدی جدی شب بخیر

سلامی به زیبایی اسفند و خوشبویی اسپند و آخرین روزِ سالِ ۱۴۰۰

سالِ 1400 :) عجیبه که چیز زیادی ازش یادم نمیاد باید به دفتر خاطرات رجوع کنم