.
تا حالا دقت کردی بعضی از آدمها
همین که وارد یک جمع میشن،
ناخودآگاه توجهها به سمتشون
جلب میشه؟! 🤔
.
انگار توی نوع حضورشون
یک جذابیتِ خاص هست
که نگاهها رو به خودشون
میکشونه… ✨
.
.
انگار همه ناخودآگاه دوست دارن
اولین نفری باشن که بهش سلام
میکنن و بهش احترام میذارن. 🤝
.
کافیه شروع کنه به صحبت کردن؛
بقیه سراپا گوش میشن و با دقت
به حرفاش گوش میدن، چون
نظراتش برای همه وزن و اعتبارِ
دیگهای داره. 👂
.
.
اصلاً وقتی میبینیش یه
حسِ خوب ازش میگیری… ✨
انگار از حضورش انرژی میگیری؛
و با خودت میگی: «کاش منم مثل
اون قوی و با روحیه بودم.» 🙂
.
.
در حالی که از نظر ظاهری هیچ
فرق خاصی با بقیه نداره…
.
یک آدم کاملاً ساده و معمولیه.
.
شاید حتی استعداد یا مهارتِ
خاصی هم نداشته باشه. ❌
.
اما یک چیز داره…
یک شخصیتِ باعزتنفس و شهامت.
.
و همین باعث میشه بیشتر
از بقیه دیده بشه و توجهها
به سمتش بره. 👌
.
جرأت صحبت کردن داره، خودش
رو راحت ابراز میکنه و حرفهاش
رو نگه نمیداره.
.
.
در مقابل، آدمهای زیادی هم
هستن که توی جمعها حرفهای
زیادی برای گفتن دارن…
.
پر از استعداد و تواناییان،
باهوشن و ایدهها و مهارتهای
زیادی دارن.
.
اما چون عزتنفس و شهامت
ضعیفتری دارن، از اینکه خودِ
واقعیشون باشن خجالت میکشن…
.
و هیچوقت اونطور که
باید دیده نمیشن. 😔
.
درست اون جایی که باید حرف
بزنن و تواناییهاشون رو نشان
بدن، سکوت میکنن… 😢
.
.
بدون عزتنفس و شهامت
کمکم تبدیل میشیم
به یک شخصیتِ ضعیف…
.
جایی که باید حرف بزنیم
ترجیح میدیم سکوت کنیم… 🤐
.
چون خجالت میکشیم
یا میترسیم. 😟
.
و مدام با خودمون میگیم:
«نکنه قضاوت بشم…
نکنه مسخرهم کنن.» 😓
.
کمکم حسِ کمارزش بودن
و نادیده گرفته شدن
درونمون شکل میگیره… 💔
.
انگار کسی ما رو نمیبینه. 👤
.
.
تا زمانی که عزتنفس و شهامت
نداشته باشیم، هرچقدر هم هوش،
استعداد، مهارت و توانایی داشته
باشیم،
باز هم نادیده گرفته میشیم
و هیچکس واقعاً ما رو نمیبینه. 😢
.