⭕️ سرنوشت پروژه‌ «نسل دیندار» در ترکیه بازداشت چند چهره شناخته‌شده رسانه‌ای در ترکیه، آن هم از میان روزنامه‌نگارانی که به بدنه محافظه‌کار و فضای سیاسی حاکم نزدیک دانسته می‌شوند، توجه افکار عمومی ترکیه را از سطح یک پرونده قضایی فراتر برد. حساسیت ماجرا نه از اتهام‌ها، بلکه از جایگاهی ناشی می‌شود که این افراد طی سال‌های اخیر در ساختار رسانه‌ای و اجتماعی پیدا کرده‌اند؛ جایگاهی که برای بخشی از جامعه با پرسش‌هایی درباره مسیرهای پیشرفت، نسبت نزدیکی به قدرت و مرز میان شایستگی و امتیاز همراه شده است. این اتفاق، موضوع سرنوشت اخلاق در تجربه اسلام‌گرایانی که از موقعیت حاشیه‌ای به مرکز سیاست منتقل شدند را […] 🔗 ادامه مطلب: syaaq.com/35947 🏷 #اسلامگرایان_ترک #ترکیه @turkeycaucasus

⭕️ خطوط قرمز اسرائیل در برابر نقش ترکیه در سوریه 🔹 رسانه‌های اسرائیلی گزارش داده‌اند که نهادهای امنیتی این رژیم «خطوط قرمز» مشخصی برای نقش ترکیه در سوریه تعریف کرده‌اند. به گفته مقام‌های اسرائیلی، انتقال برخی سامانه‌ها و تسلیحات خاص به دمشق، فارغ از منبع آن، می‌تواند به اقدام نظامی مستقیم منجر شود. 🔸 این موضع‌گیری هم‌زمان با سفر هاکان فیدان وزیر خارجه، یاشار گولر وزیر دفاع و ابراهیم کالن رئیس سازمان اطلاعات ترکیه به دمشق مطرح شده است؛ سفری که در سالگرد سقوط حکومت اسد انجام شد و از نظر اسرائیل نشانه‌ای از تعمیق نفوذ آنکارا در سوریه تلقی می‌شود. 🔹 شبکه دوازده اسرائیل مدعی است که تل‌آویو انتقال تجهیزات نظامی ترکیه به سوریه را به‌دقت زیر نظر دارد. بر اساس این گزارش، آنکارا بیشتر تجهیزاتی با قابلیت تحرک بالا در اختیار ارتش سوریه قرار می‌دهد که فعلاً تهدید مستقیم برای اسرائیل محسوب نمی‌شوند، اما برخی تسلیحات همچنان «خط قرمز» تلقی می‌شوند. 🔸 هم‌زمان، اسرائیل اعلام کرده فهرست اهداف نظامی خود در سوریه را به‌طور مستمر به‌روزرسانی می‌کند تا در صورت عبور از این خطوط، واکنش سریع نشان دهد. این تحولات نشان می‌دهد که تقاطع منافع ترکیه و اسرائیل در سوریه وارد مرحله‌ای حساس و بالقوه تنش‌زا شده است. منبع: turkiyetoday 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

⭕️ مظلوم عبدی مسیر تقابل را برگزید؛ بن‌بست توافق دمشق–قسد 🔹 پس از امضای توافق دهم مارس میان دمشق و نیروهای دموکراتیک سوریه، مذاکرات عملاً به بن‌بست رسیده است. برخلاف گمانه‌زنی‌های اولیه درباره تمایل مظلوم عبدی به ادغام در ساختار دولت سوریه، اظهارات اخیر او نشان می‌دهد که رهبر قسد عملاً مسیر تقابل را انتخاب کرده است؛ مسیری که نه‌تنها دمشق، بلکه ترکیه را نیز هدف قرار می‌دهد. 🔸 عبدی اعلام کرده قسد در ارتش سوریه ادغام نخواهد شد و تنها درباره تشکیل یک ساختار نظامی جدید به‌صورت مشترک گفت‌وگو می‌کند؛ موضعی که نقض صریح توافق دهم مارس به شمار می‌رود. این توافق به‌روشنی ادغام کامل تا پایان سال ۲۰۲۵ را پیش‌بینی کرده بود، اما عبدی مدعی است هیچ جدول زمانی مشخصی وجود ندارد؛ ادعایی که با متن توافق همخوانی ندارد. 🔹 این مواضع پس از آن مطرح شد که دمشق «پیشنهاد نهایی» خود را ارائه داده بود؛ امری که نشان می‌دهد قسد یا این پیشنهاد را رد کرده یا قصد رد آن را دارد. 🔸 حساس‌تر از همه، سخنان عبدی درباره «چهار بخش کردستان» و سال ۲۰۲۶ به‌عنوان نقطه عطف تحقق آن است؛ اظهاراتی که فراتر از مرزهای سوریه معنا پیدا می‌کند و مستقیماً خط قرمز آنکارا محسوب می‌شود. 🔹 به نظر میرسد تلاش عبدی برای حفظ کنترل بر درآمدهای نفتی و ساختار قدرت، هم روند ادغام قسد در سوریه و هم فرآیند حساس ترکیه–پ‌ک‌ک را در آستانه فروپاشی قرار داده است. منبع: turkiyetoday 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

⭕️ سیاست ترکیه در مرحله مهار خودی‌های مستقل نویسنده: داریوش رادمنش سیاست ترکیه وارد مرحله‌ای شده که در آن رقابت‌های آشکار جای خود را به جابه‌جایی‌های درون‌ساختاری داده‌اند. این مرحله، نه با انتخابات، نه با منازعه کلاسیک میان دولت و اپوزیسیون تعریف می‌شود. مسئله‌ اصلی، بازتنظیم میدان قدرت در شرایطی است که تمرکز طولانی‌مدت، هم مزیت‌های پیشین خود را از دست داده و هم آسیب‌پذیری‌های تازه‌ای تولید کرده است. در چنین وضعیتی، هر حرکت حساب‌شده در حوزه اقتصاد، رسانه، ورزش یا قوه قهریه، بخشی از منطق کلان‌تری است که به آینده نظم سیاسی نظر دارد. 🔗 ادامه مطلب: syaaq.com/35970 🏷 #ترکیه #قدرت #نخبگان @turkeycaucasus

⭕️ ترکیه در پایین‌ترین سطح اعتماد اجتماعی؛ هشدار «پیو» درباره فرسایش سرمایه اجتماعی 🔹 بر اساس نظرسنجی ۲۰۲۵ مرکز پژوهشی «پیو»، ترکیه در میان ۲۵ کشور مورد بررسی، پایین‌ترین میزان اعتماد اجتماعی را دارد. تنها ۱۴٪ از شهروندان ترکیه معتقدند «بیشتر مردم قابل اعتمادند»، در حالی که ۸۴٪ می‌گویند در تعامل با دیگران باید محتاط بود. این شاخص از سال ۲۰۲۴ تاکنون بدون تغییر باقی مانده است. 🔸 ترکیه نه‌تنها در مقایسه با کشورهای پردرآمد، بلکه حتی در میان کشورهای با درآمد متوسط نیز در انتهای جدول قرار دارد. میانگین اعتماد اجتماعی در این گروه ۲۷٪ است؛ در حالی که مکزیک (۱۸٪)، کنیا (۲۰٪)، برزیل (۲۲٪) و آفریقای جنوبی (۲۷٪) همگی عملکردی بهتر از ترکیه داشته‌اند. 🔹 «پیو» تأکید می‌کند اعتماد اجتماعی نقش مستقیمی در مشارکت مدنی، اعتماد به نهادها و توسعه اقتصادی دارد. داده‌ها نشان می‌دهد بین تولید ناخالص داخلی سرانه و اعتماد اجتماعی همبستگی بالایی (۰٫۷۵) وجود دارد، اما ترکیه حتی از الگوی کشورهای هم‌سطح خود نیز عقب‌تر است. 🔸 این بی‌اعتمادی پیامدهای ژئوپلیتیکی هم دارد؛ در ترکیه تنها ۳۰٪ نگاه مثبتی به ناتو دارند و افراد دارای اعتماد اجتماعی بالاتر، ۱۶ واحد درصد بیشتر از دیگران از ناتو حمایت می‌کنند. 📎 منبع: turkiyetoday 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

✅ در شرایطی که رسانه‌های بین‌المللی، فضای کشور را بحرانی و متشنج ترسیم می‌کنند و اعتراضات را بسیار فراتر از اندازه‌ی واقعی نمایش می‌دهند، انجام مصاحبه‌ای روشنگر و موشکافانه، رسالتی مهم بر دوش اصحاب رسانه است. این‌گونه مصاحبه‌ها می‌توانند تصویری دقیق‌تر و منصفانه‌تر از واقعیت‌های درون جامعه ارائه دهند و مانع از انحراف روایت‌های عمومی توسط جریان‌های جهت‌دار خارجی شوند. در همین راستا، در مصاحبه‌ با شبکه رسانه‌ای اودا تی وی Odatv (از مهمترین و پربیننده ترین رسانه های اصلی ترکیه) گفتم: 🔻برخلاف تصویری که در رسانه‌های خارجی نشان داده می‌شود، اوضاع در تهران آرام است و زندگی روزمره جریان طبیعی خود را دارد. تجمعات نیز محدود و در حد گروه‌های صد تا دویست نفره است. 🔻اگرچه حجم اعتراضات کاهش یافته، اما برخی جریانات وابسته به غرب و رژیم صهیونیستی در میان معترضان حضور دارند که می‌کوشند خشونت را افزایش دهند. متأسفانه در روزهای اخیر چندین نفر از نیروهای امنیتی به شهادت رسیده‌اند. هدف این جریانات، وادار کردن پلیس و نیروهای امنیتی به واکنش‌های خشن است تا با کشته سازی، ابعاد خشونت را گسترش دهند. با این حال، پلیس و نیروهای امنیتی با مدیریتی هوشمندانه، مسیر را کنترل کرده‌اند. 🔻مسئولان کشور و شخص رئیس‌جمهور، دغدغه‌ها و اعتراضات اقتصادی مردم را پذیرفته و مورد توجه قرار داده‌اند. اما باید توجه داشت که حساب معترضان مسالمت‌آمیز، به کلی از اغتشاشگران و کسانی که به سوی نیروهای امنیتی شلیک می‌کنند و خشونت می‌آفرینند، جدا است. 🔻ویدئویی که از اعترضات بازار تهران منتشر شد را ببینید، معترضین با شخصی که در صدد انحراف اعتراضات بود برخورد می کردند. یعنی حق ندارید اعتراضات ما را به سمت دیگر، با شعارهای دیگر منحرف کنید. مردم با بصیرت ایران می‌دانند که دشمنان در پی سوءاستفاده از نارضایتی‌ها هستند؛ اما معترضان واقعی که وطن و نظام خود را دوست دارند، در برابر این توطئه‌ها هوشیارانه ایستاده‌اند و اجازه ندادند احساسات اصیل اعتراضی، به دست جریانات خشونت‌طلب و بیگانه بیفتد. این هوشیاری جمعی، سد محکمی در برابر دسیسه‌های دشمنان برای ایجاد ناامنی و تفرقه است. 🔻دخالت‌های خارجی در این زمینه، از جمله توییت دونالد ترامپ، نقض آشکار قوانین بین‌المللی و اعترافی صریح به حمایت از خشونت‌طلبان بود؛ پاسخی که وزیر امور خارجه و بطور ویژه رئیس شورای عالی امنیت ملی، علی لاریجانی به آن دادند، قاطع و شفاف بود. 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

✅ مصاحبه با سرگئی بابورین، معاون سابق رئیس دومای روسیه: الهام علی اف، دوست دارد تا خود را یک ترک بداند. او می خواهد یک ترک خوب باشد. ولی به این دست نخواهد یافت و نهایتاً مجبور خواهد شد به روسیه بازگردد... https://tn.ai/3489118 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

♨️ دیدار حزب هداپار ترکیه و اخوان‌المسلمین؛ بازخوانی سخنان بدیع‌الزمان نورسی 🏷 زکریا یاپیجی‌اوغلو، رئیس حزب هداپار، در مقر اصلی حزب میزبان دکتر محیی‌الدین زاید و دکتر محمد الفقی، دو عضو شورای عمومی جماعت اخوان‌المسلمین، به‌همراه سخنگوی رسمی این جماعت، دکتر اسامه سلیمان، بود. در این دیدار، در کنار یاپیجی‌اوغلو، اسحاق صاغلام، حسین امیر و حمدین اصلان، معاونان رئیس حزب هداپار نیز حضور داشتند. 🔸 در جریان این دیدار، درباره مسائل روز جهان اسلام تبادل نظر شد. زکریا یاپیجی‌اوغلو، رئیس حزب هداپار، گفت: «حدود نود سال پیش، استاد بدیع‌الزمان سعید نورسی در مصاحبه‌ای با مجله‌ای که به زبان عربی در بغداد منتشر می‌شد، درباره جماعت اخوان‌المسلمین در سال‌های آغازین شکل‌گیری آن، مورد پرسش قرار گرفت. او در آن زمان پاسخ داد: “آنان برادران ما در مصر هستند؛ قضیه ما یکی و هدف ما یکی است. کاری که ما اینجا انجام می‌دهیم، آنان نیز همان را در آنجا انجام می‌دهند؛ با این تفاوت که شرایط اینجا با مصر متفاوت است، ازاین‌رو آنان بر اساس شرایط کشور خود عمل می‌کنند و ما نیز بر اساس شرایط کشور خود عمل می‌کنیم.”» 💢 یاپیجی‌اوغلو تأکید کرد که این سخن به معنای نبودِ اختلاف در جوهر و ماهیت است. 🔸 وی افزود: مسلمان، در هر شرایطی که باشد و با هر روش و مشربی که عمل کند، نباید هویت دعوتی خود را فراموش کند و تأکید کرد که هر مسلمان در عین حال دعوت‌کننده به اسلام است. او با استناد به سخنان استاد بدیع‌الزمان در آن مصاحبه توضیح داد که تفاوت زمان‌ها یا محیط‌ها، وظیفه را تغییر نمی‌دهد، بلکه بر هر مسلمان واجب می‌سازد که همواره بر اساس شرایط و امکانات موجود، مأموریت خود را انجام دهد. یاپیجی‌اوغلو در ادامه سخنان خود به آیه شریفه اشاره کرد: «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ»، 🔸 و توضیح داد که علما مقصود از «آهن» در این آیه را قدرت و حاکمیت تفسیر کرده‌اند. وی همچنین به نقل از یکی از علمای ترکیه گفت: «قدرت بدون میزان و عدالت، کتاب را پاره می‌کند و به ظلم می‌انجامد؛ و قدرت بدون کتاب نمی‌تواند عدالت را برپا کند، همان‌گونه که کتاب بدون قدرت صرفاً به نظریه‌ای تبدیل می‌شود که در عرصه واقعیت اجرا نمی‌گردد.» 🔻🔻🔻 @melatedin/کانال ملت دین

⭕️ تغییر موازنه در پارلمان ترکیه؛ پیوستن ۳ نماینده جدید به حزب عدالت و توسعه ✍️ عایشه سایین 🔹 در تحولی که موازنه‌های پارلمان ترکیه را تغییر داد، سه نماینده مجلس با استعفا از احزاب اپوزیسیون، رسماً به حزب حاکم عدالت و توسعه (AKP) پیوستند. عیسی مسیح شاهین (از حزب آینده)، عرفان کاراتوتلو (از حزب دوا) و حسن افق چاکر (از حزب جمهوری‌خواه خلق - CHP) کسانی بودند که رجب طیب اردوغان در نشست فراکسیونی روز سه‌شنبه، نشان حزب را بر سینه آن‌ها نصب کرد. با این الحاق، تعداد کرسی‌های AKP در مجلس به ۲۷۵ رسید. 🔸 نکته کنایه‌آمیز اینجاست که هر سه این نمایندگان در انتخابات ۲۰۲۳، به دلیل ائتلاف احزاب اپوزیسیون، از طریق لیست‌های حزب CHP وارد مجلس شده بودند. حسن افق چاکر که مستقیماً از CHP جدا شد، در سخنرانی خود اردوغان را «فرمانده کل » خطاب کرد و به او سلام نظامی داد. این نخستین بار در این دوره است که AKP موفق به جذب نماینده‌ای با ریشه CHP می‌شود. 🔹 مجلس بیست و هشتم ترکیه شاهد ترافیک سنگین جابجایی‌هاست. تاکنون ۳۷ نماینده از احزاب خود استعفا داده‌اند. در حالی که AKP با جذب ۱۴ نماینده جدید در تلاش برای تقویت موضع خود است، CHP نیز به پناهگاه ۱۴ نماینده مستعفی دیگر (عمدتاً از حزب خوب و دوا) تبدیل شده و کرسی‌های خود را به ۱۳۸ رسانده است. اردوغان با استقبال از این روند گفت: «درهای ما به روی همه باز است و ائتلاف جمهور را تقویت خواهیم کرد.» 🔸 هدف استراتژیک اردوغان از این جذب نیرو، رسیدن به عدد جادویی ۳۶۰ رأی است. برای تغییر قانون اساسی (که راه را برای نامزدی مجدد اردوغان باز می‌کند) یا تصمیم‌گیری برای انتخابات زودهنگام، ائتلاف حاکم به ۳۶۰ رأی نیاز دارد. در حال حاضر، مجموع آرای «ائتلاف جمهور» (AKP، MHP، HUDA PAR و DSP) به ۳۲۷ رسیده است و اردوغان هنوز به ۳۳ نماینده دیگر نیاز دارد؛ موضوعی که احتمال انتقال‌های بیشتر را تقویت می‌کند. 🔹 این جابجایی‌ها زنگ خطر را برای فراکسیون اپوزیسیون «ینی یول» (راه نو) نیز به صدا درآورده است. با خروج نماینده حزب دوا، تعداد اعضای این فراکسیون (متشکل از احزاب سعادت، آینده و دوا) به مرز خطرناک ۲۰ نفر سقوط کرد. طبق قانون، برای حفظ فراکسیون حداقل ۲۰ نماینده لازم است و خروج تنها یک نفر دیگر، منجر به انحلال این گروه خواهد شد. مدیران این گروه امیدوارند در صورت لزوم، با «قرض گرفتن نماینده» از CHP (مانند گذشته) یا ورود رهبر حزب سعادت به مجلس، از فروپاشی جلوگیری کنند. منبع: BBC Türkçe 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

چگونه اقدامات اخیر اربیل به شک و تردید در آنکارا دامن می‌زند؟ ✍️یعقوب کنان 🔹تحولات شتابان میدانی در شمال سوریه و فروپاشی ساختارهای خودمختار کُردی، موازنه قوا را دگرگون کرده است. با وجود تسلط بر شریان‌های حیاتی نفت (که ۷۰٪ درآمد دولت خودمختار را تأمین می‌کرد) و اثبات ناکارآمدی بودجه‌های کلان طرف مقابل، آنکارا هنوز به این دستاوردها به دیده تردید می‌نگرد. نگاه ترکیه به تحرکات بعدی اربیل و خاندان بارزانی، نه نگاه به یک متحد قطعی، بلکه نگاهی آمیخته با «علامت سوال‌های بزرگ» است. 🔸چرخش تاکتیکی اربیل و پارادوکس طالبانی تا پیش از این: دولت بارزانی منتقد سرسخت رویکرد واشنگتن در حمایت از رقیب دیرینه‌شان (بافل طالبانی در سلیمانیه) بود و رسانه‌های وابسته به آن، فساد این خاندان را برجسته می‌کردند. اما آنچه برای آنکارا «مشکوک و غیرقابل قبول» می‌نماید، همگرایی ناگهانی اربیل با «مظلوم عبدی» و نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) است؛ گروهی که پیش‌تر متهم به خصومت با هواداران بارزانی بودند. ترکیه این تغییر موضع سیستماتیک در ماه‌های حیاتی منتهی به انحلال SDF را از یاد نبرده است. 🔹جنگ نیابتی رسانه‌ای و پایان پیش‌بینی‌پذیری در محافل امنیتی ترکیه: خاندان بارزانی دیگر بازیگری «قابل پیش‌بینی» محسوب نمی‌شوند. کانون این خشم، عملکرد شبکه خبری «روداو» است. این رسانه با طراحی هوشمندانه پرسش‌های جهت‌دار از مقامات آمریکایی و دریافت پاسخ‌های ضدترکیه‌ای، عملاً یک دستورکار سیاسی هماهنگ را مخابره می‌کند. آنکارا معتقد است این رفتار از مرزهای روزنامه‌نگاری عبور کرده و مصداق بارز «سیاست‌ورزی پنهان» علیه منافع ملی ترکیه است. 🔸لابی‌گری با کارت اسرائیل برای احیای جایگاه : گزارش‌های اطلاعاتی حاکی از آن است که خاندان بارزانی برای ترمیم روابط آسیب‌دیده با واشنگتن، به کانال‌های اطلاعاتی و میانجی‌گری اسرائیل متوسل شده‌اند. اگرچه آنکارا به عمق تاریخی این روابط (از دهه ۶۰ میلادی) واقف است، اما هشدار می‌دهد که احیای روابط با آمریکا نباید به توهم «نمایندگی انحصاری سیاسی» برای اربیل منجر شود. ترکیه اجازه نخواهد داد روایت‌های تاریخی، موجب خطای محاسباتی اربیل در معادلات امروز شود. 🔹مناقشه پروتکلی و نمایش سلاح در خاک ترکیه : نقطه اوج تنش‌ها در سفر ۲۹ نوامبر «مسعود بارزانی» به منطقه جیزره (شیرناق) رقم خورد. قدرت‌نمایی تیم حفاظتی وی با «سلاح‌های لوله بلند» در انظار عمومی، واکنشی تند را از سوی «دولت باغچلی» برانگیخت که این اقدام را نقض حاکمیت و فاقد وجاهت پروتکلی دانست. اعزام بازرسان وزارت کشور برای تحقیق در خصوص این خطای فاحش حاکمیتی، نشان از جدیت موضوع دارد. 🔸دیپلماسی هشدار؛ عبور از اتحاد ایدئولوژیک: پیام نهایی آنکارا شفاف است: روابط با اربیل صرفاً بر پایه «منافع مشترک» استوار است، نه یک اتحاد ایدئولوژیک ناگسستنی. موضع کنونی ترکیه نه یک تهدید آنی، بلکه یک «هشدار راهبردی» است. تداوم یا توقف این شراکت، تماماً به اراده اربیل برای اصلاح رفتارهای تحریک‌آمیز و بازنگری در سیاست‌های اخیرش بستگی دارد. منبع اصلی: turkiyetoday 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus

♨️ خلاصه سیاستی «بسط الگوی عراقی در همگرایی با کردها» 👤 نویسنده: حمید عظیمی 🔸 با توجه به تحولات چشمگیر حوزۀ کردی و سقوط سریع قسد در شرق فرات متن سیاستی «بسط الگوی عراقی در همگرایی با کردها» انتشار عمومی یافت. این متن تحت قالب کاربرگ سیاستی (working paper) ظرف شش ماه گذشته در حال طرح و بازخوردگیری از نهادهای تصمیم‌گیر و جریانات کارشناسی مختلف بود. بر اساس این فرضیه که شکست ستون فقرات محور مقاومت در سوریه دستگاه ادراکی ما را آمادۀ تغییر جهت‌های راهبردی کرده است، این بستۀ سیاستی کردها را به عنوان یک گزینۀ اصلی در تغییر همپیمانی‌ها برجسته ساخته و تلاش می‌کند نسخه‌ای متوازن برای تدارک چنین ائتلافی را پیشنهاد دهد. 🔸 اکنون پس از بسته شدن زودهنگام پنجرۀ فرصت روژاوا، هرچند فوری‌ترین توصیۀ این بسته از موضوعیت سیاستی افتاده است، مبانی و راهبرد کلی آن همچنان می‌تواند مورد ارزیابی و گفتگو و استناد جامعۀ تحلیلی و سیاسی قرارگیرد. درواقع این کاربرگ با نظر به فوریت شرایط و ضرب‌آهنگ سریع پیشروی برنامۀ ترامپ علیه مقاومت، اختصاصا حاکمیت در ایران را مخاطب توصیه‌ها قرار داد. صرف‌نظر از فشار این فوریت روشن بود که انگاره‌های ملی‌گرایانۀ حاضر در محیط‌های رسمی چنان در احاطۀ دولت‌گرایی قرار گرفته است که جنبش‌های کرد خطری به مراتب بزرگتر از دولت‌های ترک‌ به چشم‌ می‌آید. تحول پارادایم در مسئلۀ کردی به میزان زیادی تابع شکل‌گیری جریانی خارج از دوائر حاکمیتی و رسمی است. امید است که این بستۀ سیاستی بتواند در شکستن تابوهای موجود و پا گرفتن این جریان بدیل مساهمت موثر داشته باشد. 🔗 متن کامل خلاصه سیاستی را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

آیا چرخش دفاعی ترکیه به‌سوی «ناتوی اسلامی» یک ابتکار راهبردی است یا خودزنی ژئوپلیتیکی؟ ✍️ سینان جیدی و ویلیام دوران 🔹 بازتعریف ائتلاف‌ها: شکل‌گیری محور دفاعی ترکیه–عربستان–پاکستان، فراتر از یک همگرایی نمادین، نشانه‌ای از تلاش آنکارا برای بازتعریف جایگاه امنیتی خود در نظم منطقه‌ایِ در حال بازچینش است. این ابتکار، در صورت نهایی‌شدن، تعهدات امنیتی ترکیه را در مسیری قرار می‌دهد که با اولویت‌های ناتوبه‌ویژه در جناح جنوبی دچار واگرایی ساختاری می‌شود. پرسش کلیدی اینجاست: اگر این ائتلاف نوپا با اولویت‌های ناتو در تضاد باشد، وفاداری آنکارا به کدام سو خواهد رسید؟ 🔸 بازی با آتش اتمی : ورود پاکستان (به‌عنوان تنها قدرت اتمی جهان اسلام) به این معادله، سطح تنش را تغییر می‌دهد. حتی اگر چتر هسته‌ای پاکستان رسماً بر سر ریاض و آنکارا باز نشود، فقط تصور چنین حمایتی، منطقه را آبستن خطاهای محاسباتی می‌کند؛ به‌ویژه در نظر بازیگرانی چون هند که پیش‌تر نسبت به محور ریاض–اسلام‌آباد ابراز نگرانی کرده‌اند. 🔹 صف‌بندی در برابر تل‌آویو: تحلیلگران غربی این پیمان سه جانبه را پاسخی مستقیم به «پیمان ابراهیم» و تلاشی برای موازنه قدرت در برابر اسرائیل می‌دانند. چنین موضوعاتی، بازدارندگی‌های شکننده فعلی را از بین می‌برد و با ایجاد یک امنیت جدید اسرائیل را هدف قرار می‌دهد. 🔸 فرسایش هنجاری: چنین پیمانی می‌تواند به تدریج به یک نظام معاهده‌ای برای تثبیت نظم غیرلیبرال در خاورمیانه بدل شود؛ نظمی که با اصول «دموکراسی، آزادی فردی و حاکمیت قانون» مندرج در معاهده ۱۹۴۹ آتلانتیک شمالی ناسازگار است. هم‌افزایی صنعت دفاعی ترکیه با ظرفیت هسته‌ای پاکستان، خطر دورزدن رژیم عدم اشاعه را افزایش می‌دهد؛ به‌ویژه با توجه به سابقه انتقال فناوری هسته‌ای در پاکستان و اظهارات پیشین رهبری ترکیه درباره ناعادلانه‌بودن محدودیت‌های هسته‌ای. 🔹 شکاف ضدتروریسم: کارنامه امنیتی بازیگران این محور در حوزه مبارزه با تروریسم نیز نگران‌کننده است. پاکستان در دهه‌های گذشته به پناهگاه طالبان و القاعده بدل شد و ترکیه اردوغان نیز با تسهیل عبور جنگجویان خارجی و تمرکز بر تضعیف نیروهای کرد، مأموریت جهانی مقابله با داعش را تضعیف کرد. انتقال مرکز ثقل امنیتی ترکیه به این محور، می‌تواند مأموریت ضدتروریسم ناتو را با آسیب جدی مواجه سازد. 🔸 فرصت طلایی چین: شاید مهم‌ترین برنده جانبی این پیمان، چین باشد. وابستگی شدید تسلیحاتی پاکستان به پکن، حضور پیمانکاران نظامی و عناصر اطلاعاتی چین در پروژه‌های «کمربند و جاده»، و هم‌زمانی خرید تسلیحات غربی و چینی توسط عربستان، خطر نشت فناوری‌های حساس آمریکا و ناتو را تشدید می‌کند. آسیب‌پذیری فناوری‌های ناتویی ترکیه در چنین چارچوبی، می‌تواند نفوذ راهبردی چین در خاورمیانه را به سطحی بی‌سابقه ارتقا دهد. منبع: نشنال اینترست 🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد @turkeycaucasus