میگویند هرکسی شبیه جایی میشود که به آن تعلق دارد،پس من شبیه وطنم شده ام،غمناک،خسته،رنجیده،زخمی و در عمق ناامیدی امیدوار.
به آیندگان بگویید که در ورای ابرهای این وطن در آسمان بالای سر قهرمان های بی جان این خاک در زمستان 1404 هیچ خدایی پیدا نشد .
من این روزها برای هرچیزی هزار بار گریستم
برای وطنم،خانواده ام،زندگی ام،آینده ام،هموطنم،هموطنم.هموطنم..