و من به این فکر می‌کنم جنگ برای ما (و شاید فقط من)، فقط در غیبت مردان خلاصه نمیشه!

سیده سارا دستوم، زنی که بهش افتخار میکنم✨

با لجستیکِ صورتی کفِ خیابان رزم را آرایش می‌کنند. جنگ سیاه است نه صورتی. زن هم اگر می‌خواهد در جنگ باشد باید خودش را سیاه کند نه جنگ را صورتی. درد را که نمی‌شود شادی کرد. بغض را که نمی‌شود خندید. آدمِ بعد از جنگ دیگر آدم نیست. روحی‌ست نیم‌قبض. همین کارها، تصویر از جنگ را روشن می‌کند و مردم را طالب آن. جنگ ویرانی‌ست. کجای ویرانی اینطور شادی‌آور است؟ جنگ باید حماسه باشد. حماسه از خون کسانی که قبل و حین آن ریخته متبلور می‌شود. باید لطافت زنانه را نگهداشت برای صلح، برای کسانی که می‌آیند ولی در جنگ می‌مانند. باید نگهداشت برای تسکین. تسکین دردهایی که آرام نمیشوند. https://t.me/Im_Half_Blood_Prince

دلم برای جنس استرسی که قبلا می‌کشیدم هم تنگ شده. الان همه چیز سنگین‌تره.

شروع مجدد جنگ دور از ذهن نبود اما نمی‌خواستم که اتفاق بیفته. اصلا نمی‌خواستم.

خب مثل اینکه از نظرشون این تموم شدن آتش‌بس و شروع مجدد جنگ نبوده :)

یهو دلم برای یوتیوب تنگ شد :) چیه این آدمیزاد .. وقتی جنگ از رگ گردن بهش نزدیک‌تره، دلش برای یوتیوب تنگ میشه ...

چه عجب! یه کار درست صورت گرفت!

از این زندگی پر از خشم خسته ام

:)))))))))

این روزها دلم میخواد شبیه به سال کنکورم خودم رو تو بغل دوستام قایم کنم :)