تو این جهان هیچکس نیست که منو درک کنه، یا بتونه توی دنیای من زندگی کنه.

برای تو هم‌ همینه.

واقعا ما هممون باهم فرق داریم

حتی نمیدونم خودم کی ام، دنیایی که توش سیر میکنم چجوریه، یه جورایی انکار توی یه پارادوکس زندگی میکنم. چون همه چیز هست. چیزی که توش سیر میکنم،مغزم ، یه دنیای عجیبیه، ترکیبی از همه چیز هاست، آدرنالین، هیجان، رنگ، گرما، حتی سرما، سیاهی. و هیچکس رو پیدا نکردم که بتونه توی این جهان جوری که من سیر میکنم سیر کنه. یا هیچوقت نتوستم مثل بقیه آدم ها توی دنیای خودشون سیر کنم. واقعا تمام آدم ها متفاوت ان و این تا ابد یه شگفتی جالبی واسه من میمونه‌.

زندگی بدون اونا واقعا داره بهم سخت میگذره هیچی نشده یک سال و دو ماه داره از وینتر هپتاگون میگذره:(💔

تلگرامم ندارم فنکافه رو چک کنم

اگه بیرون افتابیه بیا یه روز دیگم زنده بمونیم اگه بیرون ابریه هم بیا یه روز دیگه زنده بمونیم اگه امروز خوب نیست قطعا فردا اینطوری نمیمونه بهت قول میدم:)

کاش همونطور که بداهه پرداز خوبی ام بداهه گوی خوبی هم بودم