گفتم دوباره تکرار کنم برای افرادی که جدید اومدن... کنما یکی از کاراکترای شخصیتیِ منه. مربوط میشه به بحث multiple self و self perception... فرد میاد برای خود ادراکی بهتر ابعاد شخصیتی خودش رو باز میکنه و برای هر بخش یه کاراکتر خلق می‌کنه... برای مثال میلو کنما بخش احساساتِ منه. و خب چون علاوه بر بخشی از من بودن، یه کاراکتر هم محسوب میشه، طبیعتاً ماجراها، داستان ها و بک استوریِ اختصاصی خودش رو داره... (توضیح دادنش یکم پیچیده شد ولی منظورمو متوجه میشید.)

https://eitaa.com/XGostonia/1251 این پیروزی...خجسته باد این پیروزی!🪒

https://eitaa.com/theMastermind/1189 انتخابی بوده جناب سایفر...

این تصمیم رو یادتونه؟ همون موقع ها بود که یه کار عجیب کردم.. یه چیز جالب توی پینترست پیدا کردم که دلم میخواست کاراکترامون رو توی اون استایل ببینم.. کنما و وایولت رو‌‌.. پس یکسری جزییات بهش اضافه و رنگش کردم..

نتیجه این بود.. یک کنما و وایولت خواب‌آلود..

خواستم صحبت کنم... از دیواری که دور قلبم کشیده‌ام؛ از تلاشم برای رسیدن به آن ایده‌آل در ذهنم. خواستم درک شوم؛ شاید... برای اولین بار خواستم شنیده شوم... اما در نهایت، خودم آن شنونده‌ای بودم که نیاز داشتم. و آن خودم، آنگونه که برای بقیه بود، با خودم مهربان نبود...

اول، قلم رو برداشتم تا آنجلا هنرم رو ببینه... دوم، قلم رو برداشتم چون آنجلا میخواست به همه نشون بده که چه برادر کوچیکه ای داره... سوم، قلم رو برداشتم چون نشون پیشرفتمون بود... چهارم، چون بخشی از مسیر و هدفم بود... پنجم، چون ذهنم رو به تصویر می‌کشید.. ششم، چون احساساتم به قلم پیوند خوردن.. هفتم، دیگه یه راه خوب و بی دردسر برای تخلیه اون همه احساس بود.. هشتم، چون باز بخشی از هدفم بود.. نهم، واقعا همه اینا درستن؟ و دهم، چون باعث میشد لبخند روی لب بقیه بشینه.. و همین اونقدر قشنگه که با انرژیش تمام روز رو از پای کار بلند نشم.. #Marius

پُل کِله، امیل نولده را "اهریمن دنیای زیر‌زمین" می‌نامید و نولده، کِله را "پروانه‌ی سرگشته در کهکشان" می‌دانست. #Book: ناشناس

Tonight is the night✶ #Photography