برای شروع بد نیست...مگه نه؟

اینم چنل پینترست ایرانی... (فعلاً پروفایل نداره چون هوش مصنوعی تصویر سازی محدودی داشت و دیگه نتونستم تصویر جدید بسازم.)

#ناشناس https://eitaa.com/uniquey1/2984 + راستش توی مدتی که نبودم اکانتی که ازت داشتمو حذف کردی هق - اوه... خب...میتونید آیدیتونو بذارید تا بهتون پیام بدم... فعلاً نمیتونم آیدی خودمو بذارم.

الان آیدیمو دوباره تو بیو گذاشتم.

من در حال خوندن پست های یه وبلاگ رندوم از سال ۹۰ و فکر کردن به اینکه الان حامد ۴۳ ساله ایرانه یا داره با همسرش خارج زندگی میکنه؟ تونسته با مرگ علی کنار بیاد؟ اصلاً خودش زندست؟ بچه دار شده؟ خواهرش چی شد؟

وبلاگ های قدیمی واقعاً یه دنیای دیگن... ادبیات و طرز گفتار عامیانه دهه ۸۰/ اوایل ۹۰ ایران خیلی جالبه... اینکه سعی میکردن آکادمیک طور صحبت کنن و محترمانه حرف بزنن...حتی شوخ طبعیشون هم یه جور متفاوتی بوده...

دقیقاً مثل میانه و اواخر دهه نود که اونا هم ادبیات و مدل شوخ طبعی خودشون رو داشتن...

دلیلش هم اینه که تو هر دهه جامعه ایران به یه سمتی می‌رفت... مثل مد توی صنعت پوشاک... مثلاً دهه هشتاد ملت همه میخواستن روشنفکر و باسواد و تحصیل کرده باشن...میخواستن عمیق دیده بشن. دهه نود فضای مجازی پررنگ تر شده بود و ملت میخواستن باحال و خفن دیده بشن...(از اثرات به جا مانده از آن دوران میتونیم به پروفایل ها و بیوگرافی ها با فاز سنگین و گنگ و البته کرینج اشاره کنیم🗿...)

الان؟ به نظرم الان ادبیات جامعه شبیه اینه که پلی لیستمو رو حالت شافل گذاشته باشم.... و خب طبیعیه... سرعت عمر ترند ها بیشتر شده.

نظر شما چیه؟