اینکه باید
فراموشت میکردم را هم
فراموش کردم
تو تکراری ترین حضورِ روزگار منی
و من عجیب به آغوش تو
از آن سوی فاصلهها خو گرفتهام💔🙂
هزار کشور هم بروی
هزار خانه هم عوض کنی
هزار آدم را هم ببوسی
یکی ؛ فقط یکی است
که هم کشور ، هم خانه ، هم آدم توست :)
از تو گذشتم
میروم از شهر تو با کوله باری از دلتنگی
نمیدانم کجا!
شاید به یک آبادی خیلی دور
کاش...
دور شدنم پایان دوست داشتنت باشد:
اما دلم جا مانده...💯🖤
یه رفیقی داشتم بهم گفت هیچوقت هیچ کسی رو تا جایگاه خدا بالا نبر چونکه وقتی میبریش بالا میره اون بالا میشینه و برات عذاب نازل میکنه اون موقع نمیدونستم چی میگه ولی این روزا بهتر درک میکنم حرفشو :))
دردناک ترین بخش ماجرا اینجا بود
که ما تا بلندترین پرتگاه ها رفتیم
و کسی نگرانمان نشد..
شاید آنقدر گفتیم خوبیم که باور کردند..
((نرگس صرافیان طوفان))
برایم مهم نیست
کسی که از من گذشت؛
می خواهد با یک نفر ادامه دهد،
یا با صد نفر !
چیزی که او را مهم می کرد؛
علاقه و تعهدش به من بود!
بدونِ این ها،
همه را به یک چشم می بینم ..