آرامـش یعنی
من باشم و دوستانـی
که چایمان کنار هم یخ کند...
عصر دوستان گلم بخیر
شمالیا یه اصطلاحی دارن که میگه:
می دیل تِره تنگَ بو، تی دیل مَره تنگ نَبو؟
یعنی: من دلم برات تنگ شده، تو دلت برای من تنگ نشده؟
«همینقدر عاجزانه در وصف آدمِ دلتنگ...»
تورا شجریان خوانده!
تورا پور ناظری نواخته!
تورا مولانا سروده!
تورا فرشچیان کشیده!
تورا شاملو نوشته!
جز این ها باقیِ هنرمندان جهان ، در وصف تو عاجز مانده اند...
بی تو این دیده کجا میل به دیدن دارد
قصه ی عشق مگر بی تو شنیدن دارد
بالِ پرواز مرا سخت شکستی ای داد
بعدِ تو وحشت یک لحظه پریدن دارد
لب خشکیده ی ما را نظری کن جانا
جز لبت بوسه مگر ارزش چیدن دارد
ای که راهت ز ره عشق جدا بنمودی
واقعا بعد تو این راه رسیدن دارد؟
مونسی نیست مرا بعد سفر کردن تو
همدمِ دردم و این درد، کشیدن دارد
تا که پرهیز نمودی ز هم آغوشی من
سینه ام حسرتِ آغوش، شدیدا دارد...
بارها ..
و بارها ...
دست به دامن فال ها شدم !
اما طوری رفته ای که وعده آمدنت را هیچ فالی نمیدهد ...
من به زخم کسی نمک نزدم؛
به کسی تاکنون کلک نزدم؛
من همینم..
همین که میبینی!
هیچ بر چهره صورتک نزدم،
باعث اضطرابِ گل نشدم؛
سنگ بر بال شاپرک نزدم؛
من مسیح همیشه مصلوبم!
گر کتک خوردهام، کتک نزدم!
پس چرا بر دلم نمک زدهاند؟
من که بر زخم کس نمک نزدم..