روابط بین انسانها عجیب است.
منظورم این است که برای مدتی با کسی هستی، با آنها میخوری، میخوابی، زندگی میکنی، دوستشان داری، صحبت میکنی، میگردی و بعد
همه چیز متوقف میشود.
‹ ای زخم کهنهای که دهان باز کردهای
چون دیگران، بخند به غمهای ما توهم
تاوان عشق را دل ما هرچه بود داد،
چشم انتظار باش در این ماجرا توهم! ›
- فاضل نظری
و بعد
خندهات به یادم آمد ، گفتم که :
اگر بودی باز دوستت میداشتم . .
- جمال ثریا
چه زیـبا گُـفـت مـولانا:
آنـکه دِل داشتـ یـار نداشت!) :🖤🍷
آنکـه یار داشـتـ دِل نداشت!) :
آنقدر ترسیدهام از این همه عشق ِ دروغ
تا به گوشم میخورد من دوستت . .
کَر میشوم !
- محسن حمزه
من میگم خوشبختی؛
چیزای کلیشهای و حرفای قلمبه سلمبه نیست.
«خوشبختی داشتن آدمیه
که پیشش بتونی خودت باشی»