حدیث 37 از چهل حدیث در ثواب و آداب زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) 37- سَالِمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ بَاتَ لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ بِأَرْضِ كَرْبَلَاءَ فَقَرَأَ أَلْفَ مَرَّةٍ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ أَلْفَ مَرَّةٍ وَ يَحْمَدُ اللَّهَ أَلْفَ مَرَّةٍ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ أَلْفَ مَرَّةٍ آيَةَ الْكُرْسِيِّ وَكَّلَ اللَّهُ تَعَالَى بِهِ مَلَكَيْنِ يَحْفَظَانِهِ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْطَانٍ وَ سُلْطَانٍ وَ يَكْتُبَانِ لَهُ حَسَنَاتِهِ وَ لَا تُكْتَبُ عَلَيْهِ سَيِّئَةٌ وَ يَسْتَغْفِرَانِ لَهُ مَا دَامَا مَعَهُ [مَا شَاءَ اللَّهُ‏].سالم بن عبد الرحمن، از حضرت امام صادق عليه السّلام، نقل می کند که آن حضرت فرمودند: كسى كه شب نيمه شعبان به زمين كربلاء رفته و در آنجا هزار مرتبه‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ خوانده و هزار مرتبه استغفار نموده و هزار مرتبه الحمد للَّه بگويد سپس ايستاده و چهار ركعت نماز خوانده و در هر ركعت هزار مرتبه آية الكرسى قرائت نمايد خداوند متعال دو فرشته را بر او موكّل كند كه وى را از هر سوء و بدى و از شرّ هر شيطان و سلطانى حفظ كنند و حسنات او را نوشته ولى گناهانش را نمى‏نويسند و تا زمانى كه با وى مى‏باشند براى او طلب آموزش مى‏نمايند. كامل الزيارات ؛ النص ؛ ص181

حدیث 38 از چهل حدیث در ثواب و آداب زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) 38- حَدَّثَنِي أَبِي وَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ حَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْجَوْهَرِيِّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ‏ وَكَّلَ اللَّهُ بِقَبْرِ الْحُسَيْنِ ع أَرْبَعَةَ آلَافِ مَلَكٍ شُعْثاً غُبْراً يَبْكُونَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَمَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ شَيَّعُوهُ حَتَّى يُبْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ وَ إِنْ مَرِضَ عَادُوهُ غُدْوَةً وَ عَشِيَّةً وَ إِنْ مَاتَ شَهِدُوا جِنَازَتَهُ وَ اسْتَغْفَرُوا لَهُ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ. هارون بن خارجه، می گوید از حضرت صادق علیه السلام شنيدم كه مى‏فرمودند: خداوند متعال چهار هزار فرشته را موكّل قبر حضرت امام حسين عليه السّلام فرموده كه جملگى ژوليده و غبار آلود و گرفته بوده و تا روز قيامت بر آن جناب گريه مى‏كنند، پس كسى كه حضرت را زيارت كند و به حق آن حضرت عارف باشد اين فرشتگان او را مشايعت كرده تا وى را به منزلش برسانند و اگر بيمار شود صبح و شام عيادتش كرده و اگر فوت كند بر جنازه‏اش حاضر شده و تا روز قيامت براى او طلب آمرزش مى‏كنند. كامل الزيارات، النص، ص: 189

حدیث 39 از چهل حدیث در ثواب و آداب زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) 39- حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنْ أَبِي إِسْمَاعِيلَ السَّرَّاجِ عَنْ يَحْيَى بْنِ مَعْمَرٍ الْعَطَّارِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَكٍ شُعْثٌ غُبْرٌ يَبْكُونَ الْحُسَيْنَ ع إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا يَأْتِيهِ أَحَدٌ إِلَّا اسْتَقْبَلُوهُ وَ لَا يَرْجِعُ أَحَدٌ مِنْ عِنْدِهِ إِلَّا شَيَّعُوهُ وَ لَا يَمْرَضُ أَحَدٌ إِلَّا عَادُوهُ وَ لَا يَمُوتُ أَحَدٌ إِلَّا شَهِدُوه‏ ابى بصير، از امام باقر عليه السّلام، نقل می کند که آن حضرت فرمودند: چهار هزار فرشته ژوليده و غبار آلود و گرفته بر حضرت امام حسين عليه السّلام تا روز قيامت مى‏گريند پس احدى به زيارت حضرت نمى‏آيد مگر آنكه ايشان استقبالش مى‏كنند و احدى از نزد آن جناب بر نمى‏گردد مگر آنكه اين فرشتگان مشايعتش مى‏نمايند، و احدى از زوّار آن حضرت بيمار نمى‏شود مگر آنكه اين فرشتگان عيادتش مى‏كنند و احدى از زائرين آن مظلوم فوت نمى‏كند مگر آنكه اين فرشته‏ها بر جنازه‏اش حاضر مى‏گردند. كامل الزيارات، النص، ص: 189

حدیث 40 از چهل حدیث در ثواب و آداب زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) -40وَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْأَصَمِّ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ قَالَ: أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ …فَمَا لِمَنْ يُجَهِّزَ إِلَيْهِ وَ لَمْ يَخْرُجْ لَعَلَّهُ تُصِيبُهُ [لِقِلَّةِ نَصِيبِهِ‏] قَالَ يُعْطِيهِ اللَّهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ أَنْفَقَهُ- مِثْلَ أُحُدٍ مِنَ الْحَسَنَاتِ وَ يُخْلِفُ عَلَيْهِ أَضْعَافَ مَا أَنْفَقَهُ وَ يُصْرَفُ عَنْهُ مِنَ الْبَلَاءِ مِمَّا قَدْ نَزَلَ لِيُصِيبَهُ وَ يُدْفَعُ عَنْهُ وَ يُحْفَظُ فِي مَالِهِ... هشام بن سالم از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام در حديثى طولانى نقل كرده كه شخصى نزد امام صادق عليه السّلام مشرّف شد و به آن جناب عرض كرد: اى پسر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم‏،... اجر كسى كه ديگرى را مجهّز كرده و به زيارت قبر آن حضرت (امام حسین علیه السلام) بفرستد ولى خودش بواسطه عارضه و علّتى كه برایش پيش آمده به زيارت نرود چيست؟ حضرت فرمودند: حقتعالى به هر يك درهمى كه خرج كرده و انفاق نموده همانند كوه احد حسنات براى او منظور مى‏فرمايد و باقى مى‏گذارد بر او چند برابر آنچه متحمّل شده و بلا و گرفتارى‏هائى كه بطور قطع نازل شده تا به وى اصابت كند را از او دفع مى‏نمايد و مال و دارائى او را حفظ و نگهدارى مى‏كند. كامل الزيارات، النص، ص: 124

زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) موجب همسایگی پیغمبر ص و حضرت علی و حضرت زهرا ع عن أَبُو أُسَامَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يقُولُ‏ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ فِي جِوَارِ نَبِيِّهِ ص وَ جِوَارِ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ فَلَا يَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع. ابو اسامه اظهار داشت: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمود: كسى كه مى‏خواهد (دربهشت) در همسايگى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و حضرت على و فاطمه عليهما السّلام باشد زيارت حسين بن على عليهما السّلام را ترك نكند.

#علت_تخییر_در_امکان_اربعه چرا می‌توان نماز را در کربلا، مکه، مدینه و کوفه به ‌صورت تمام یا شکسته خواند؟ یکی از احکام فقهی این است که مسافر با توجه به شرایطی می‌تواند نمازش را در کربلا، مکه، مدینه و کوفه به‌صورت تمام یا شکسته بخواند. در روایات به این نکته اشاره شده و ائمه اطهار(ع) علت این امر را، جمع کردن خیر و ثواب بیشتر دانسته‌اند. امام باقر(ع) در جواب نامه‌ی یکی از اصحابشان که دربارۀ اتمام نماز در حرمین پرسیده بود، می‌فرماید: «رسول خدا دوست داشت در حرمین بسیار نماز بخواند، شما هم به ایشان اقتدا کنید و زیاد نماز بخوانید و نمازهای خود را به‌ صورت تمام برپا دارید». امام کاظم(ع) در جواب کسی که از اتمام یا قصر(شکسته) در حرمین پرسیده بود، فرمود: «اگر قصر بخوانی به وظیفه‌ات عمل کرده‌ای، ولی اگر تمام بخوانی خیری است که زیاد می‌شود». اماکن تخییر یا اماکن اربعه، مکان‌هایی که مسافر اختیار دارد در آنجا نماز را کامل یا شکسته بخواند. طبق دیدگاه مشهور میان فقیهان شیعه، این مکان‌ها عبارت‌است از: مکه، مدینه، مسجد کوفه و حرم امام حسین(ع). فتوای گروهی از فقیهان این است که حکم تخییر، همه مکه و مدینه و کوفه و کربلا را شامل نمی‌شود؛ بلکه تنها مسجدالنبی و مسجدالحرام و مسجد کوفه و حایر حسینی را دربرمی‌گیرد. برخی از فقیهان هم گفته‌اند: حکم تخییر فقط در محدوده قدیم این مکان‌ها جاری است.

ثواب هزینه کردن برای زایر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) -40وَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْأَصَمِّ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ قَالَ: أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ …فَمَا لِمَنْ يُجَهِّزَ إِلَيْهِ وَ لَمْ يَخْرُجْ لَعَلَّهُ تُصِيبُهُ [لِقِلَّةِ نَصِيبِهِ‏] قَالَ يُعْطِيهِ اللَّهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ أَنْفَقَهُ- مِثْلَ أُحُدٍ مِنَ الْحَسَنَاتِ وَ يُخْلِفُ عَلَيْهِ أَضْعَافَ مَا أَنْفَقَهُ وَ يُصْرَفُ عَنْهُ مِنَ الْبَلَاءِ مِمَّا قَدْ نَزَلَ لِيُصِيبَهُ وَ يُدْفَعُ عَنْهُ وَ يُحْفَظُ فِي مَالِهِ... هشام بن سالم از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام در حديثى طولانى نقل كرده كه شخصى نزد امام صادق عليه السّلام مشرّف شد و به آن جناب عرض كرد: اى پسر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم‏،... اجر كسى كه ديگرى را مجهّز كرده و به زيارت قبر آن حضرت (امام حسین علیه السلام) بفرستد ولى خودش بواسطه عارضه و علّتى كه برایش پيش آمده به زيارت نرود چيست؟ حضرت فرمودند: حقتعالى به هر يك درهمى كه خرج كرده و انفاق نموده همانند كوه احد حسنات براى او منظور مى‏فرمايد و باقى مى‏گذارد بر او چند برابر آنچه متحمّل شده و بلا و گرفتارى‏هائى كه بطور قطع نازل شده تا به وى اصابت كند را از او دفع مى‏نمايد و مال و دارائى او را حفظ و نگهدارى مى‏كند. كامل الزيارات، النص، ص: 124

#اماکن_محل_قبور_بنی_الحسن_ع در کنار جاده قدیم کوفه به قاسم بعد از پل کوفه محلی است به نام هاشمیه که مدفن عبدالله محض فرزند الحسن المثنی و ۶ نفر از برادران و برادرزادگان ایشان است این ۷ نفر در آن محل به شهادت رسیده و در همانجا مدفون اند. عبدالله فرزند حسن المثنی و او فرزند امام حسن المجبی علیه السلام را بدان جهت عبدالله محض یعنی خالص نامیدند که پدرش فرزند امام مجتبی علیه السلام و مادرش فاطمه دختر امام حسین علیه السلام بوده است او و دو برادرش حسن و ابراهیم و چهار برادرزاده‌اش که همه از اولاد امام مجتبی و ابی عبدالله علیهماالسلام بوده‌اند در روز عید قربان سال ۱۴۵ هجری قمری در زندان منصور دوانیقی به شهادت رسیده اند. در مقاتل الطالبین چاپ نجف صفحه ۱۸۵ آمده است که زندان را بر سر آنان خراب نموده و آنان را زنده به گور کردند. گفته شده عبدالله محض شباهت زیادی به رسول خدا صلی الله علیه و آله داشته و خیلی خوش چهره، خوش بیان و سخاوتمند بوده و تولیت صدقات امیرالمومنین علیه السلام را بعد از پدرش بر عهده داشته است. منصور دوانیقی که در سال ۱۴۴ هجری قمری به حج رفته بود به استاندار مدینه فرمان داده تا فرزندان امام مجتبی (ع) را به ربذه تبعید کنند او نیز آنان را با دست و پای بسته سوار بر مرکب‌های بدون جهاز نموده و به تبعیدگاه روانه ساخت. نوشته اند هنگام خروج ایشان از مدینه امام صادق علیه السلام با اندوه فراوان به آنان می‌نگریست و در حالی که از شدت گریه اشک بر محاسن شریفش جاری بود خدا را می‌خواند و می‌فرمود: به خدا سوگند بعد از اینان حرمتی برای خدا نگه داشته نخواهد شد. برخورد کینه توزانه منصور به همین اندازه خاتمه نیافت و بار دیگر آنان را از ربذه به عراق تبعید کرد و دستور داد تا در زندان هاشمیه که در نزدیکی کوفه بود در یک زیرزمین نمناک به مدت دو ماه محبوس کردند آنگاه فرمان قتل ایشان را صادر کرد که در همان زندان هاشمیه زندان را بر سر آنان خراب کردند و آنان را مظلومانه به شهادت رساندند. هم اکنون در قسمت شمال مدینه خیابانی به نام شارع بنات الحسن نامگذاری شده است که شاید به همین مناسبت باشد. بنابراین خوب است زائرین محترم فیض زیارت این امامزادگان شهید و مظلوم را از دست ندهند.

با عشق و شوق به زیارت رفتن یا خدمت عاشقانه به زوار امام حسین علیه السلام ثواب بی پایان دارد. حدیث 22از چهل حدیث در ثواب و آداب زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) 22- حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَوْ يعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي زِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَ تقَطَّعَتْ أَنفُسُهُمْ عَلَيْهِ حَسَرَاتٍ- قلْتُ وَ مَا فِيهِ قَالَ مَنْ أَتَاهُ تَشَوُّقاً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حِجَّةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَ أَلْفَ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ- وَ أَجْرَ أَلْفِ شَهِيدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ صَائِمٍ وَ ثوَابَ أَلْفِ صَدَقَةٍ مَقْبُولَةٍ- وَ ثوَابَ أَلْفِ نَسَمَةٍ أُرِيدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ وَ لَمْ يزَلْ مَحْفُوظاً سَنَتَهُ مِنْ كُلِّ آفَةٍ أَهْوَنُهَا الشَّيْطَانُ وَ وُكِّلَ بِهِ مَلَكٌ كَرِيمٌ يَحْفَظُهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فوْقِ رَأْسِهِ وَ مِنْ تَحْتِ قَدَمِهِ فَإِنْ مَاتَ سَنَتَهُ حَضَرَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ- يَحْضُرُونَ غُسْلَهُ وَ أَكْفَانَهُ وَ الِاسْتِغْفَارَ لَهُ وَ يُشَيِّعُونَهُ إِلَى قَبْرِهِ بِالاسْتِغْفَارِ لَهُ- وَ يْسَبحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ وَ يؤْمِنُهُ اللَّهُ مِنْ ضَغْطَةِ الْقَبْرِ وَ مِنْ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ أَنْ يروعانه [يرَوِّعَاهُ‏]- وَ يفْتَحُ لَهُ بَابٌ إِلَى الْجَنَّةِ وَ يعْطَى كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ وَ يعْطَى لَهُ يوْمَ الْقِيَامَةِ نورا [نُورٌ] يُضِي‏ءُ لِنُورِهِ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ينَادِي مُنَادٍ هَذَا مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ شَوْقاً إِلَيْهِ فَلَا يبْقَى أَحَدٌ یوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا تَمَنَّى يوْمَئِذٍ أَنَّهُ كَانَ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَيْنِ ع. محمّد بن مسلم، از حضرت امام باقر عليه السّلام، نقل می کند که آن حضرت فرمودند: اگر مردم مى‏دانستند كه در زيارت قبر حضرت حسين بن على عليهما السّلام چه فضل و ثوابى است حتما از شوق و ذوق قالب تهى مى‏كردند و بخاطر حسرت‏ها نفس‏هايشان به شماره افتاده و قطع می شد. راوى مى‏گويد: عرض كردم: در زيارت آن حضرت چه اجر و ثوابى مى‏باشد. حضرت فرمودند:كسى كه از روى شوق و ذوق به زيارت آن حضرت رود خداوند متعال هزار حجّ و هزار عمره قبول شده برايش مى‏نويسد و اجر و ثواب هزار شهيد از شهداء بدر و اجر هزار روزه‏دار و ثواب هزار صدقه قبول شده و ثواب آزاد نمودن هزار بنده كه در راه خدا آزاد شده باشند برايش منظور مى‏شود و پيوسته در طول ايام سال از هر آفتى كه كمترين آن شيطان باشد محفوظ مانده و خداوند متعال فرشته كريمى را بر او موكّل كرده كه وى را از جلو و پشت سر و راست و چپ و بالا و زير قدم نگهدارش باشد و اگر در اثناء سال فوت كرد فرشتگان رحمت الهى بر سرش حاضر شده و او را غسل داده و كفن نموده و برايش استغفار و طلب آمرزش كرده و تا قبرش مشايعتش نموده و به مقدار طول شعاع چشم در قبرش وسعت و گشايش ايجاد كرده و از فشار قبر در امانش قرار داده و از خوف و ترس دو فرشته منكر و نكير بر حذرش مى‏دارند و برايش دربى به بهشت مى‏گشايند و كتابش را به دست راستش مى‏دهند و در روز قيامت نورى به وى اعطاء مى‏شود كه بين مغرب و مشرق از پرتو آن روشن مى‏گردد و منادى نداء مى‏كند: اين كسى است كه از روى شوق و ذوق حضرت امام حسين عليه السّلام را زيارت كرده و پس از اين نداء احدى در قيامت باقى نمى‏ماند مگر آنكه تمنّا و آرزو مى‏كند كه ای كاش از زوّار حضرت ابا عبد اللَّه الحسين عليه السّلام مى‏بود.

زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) موجب همسایگی پیغمبر ص و حضرت علی و حضرت زهرا ع عن أَبُو أُسَامَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يقُولُ‏ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ فِي جِوَارِ نَبِيِّهِ ص وَ جِوَارِ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ فَلَا يَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع. ابو اسامه اظهار داشت: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمود: كسى كه مى‏خواهد (دربهشت) در همسايگى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و حضرت على و فاطمه عليهما السّلام باشد زيارت حسين بن على عليهما السّلام را ترك نكند.

کسی که با معرفت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را زیارت کند مانند آن است که در عرش خدا را زیارت کرده است. عَنْ بَشِيرٍ الدَّهَّانِ قَالَ: كُنْتُ أَحُجُّ فِي كُلِّ سَنَةٍ فَأَبْطَأْتُ سَنَةً عَنِ الْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ مِنْ قَابِلٍ حَجَجْتُ وَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَقَالَ لِي يَا بَشِيرُ مَا أَبْطَأَكَ عَنِ الْحَجِّ فِي عَامِنَا الْمَاضِي قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ- مَا كَانَ لِي عَلَى النَّاسِ خِفْتُ ذَهَابَهُ غَيْرَ أَنِّي عَرَّفْتُ عِنْدَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع قَالَ فَقَالَ لِي مَا فَاتَكَ شَيْ‏ءٌ مِمَّا كَانَ فِيهِ أَهْلُ الْمَوْقِفِ يَا بَشِيرُ مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ كَانَ كَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِي عَرْشِه‏ بشير دهّان می گوید: من هر سال به حج مشرّف مى‏شدم، يك سال تنبلى كرده و آن را ترك كردم و سال بعد كه به حج رفته و محضر حضرت امام صادق عليه السّلام مشرّف شدم به من فرمودند: اى بشير چه چيز تو را در سال گذشته از حج سست و تنبل نمود؟ مى‏گويد: عرض كردم: فدايت شوم مالى داشتم كه از مردم مى‏خواستم و خوف داشتم تلف شود لذا به حج نيامده ولى در عوض روز عرفه به زيارت قبر مطهّر حضرت امام حسين عليه السّلام رفتم. مى‏گويد، حضرت به من فرمودند: آنچه نصيب اهل موقف (حاجى‏ها) شد از تو فوت نگرديد، اى بشير كسى كه قبر حسين عليه السّلام را زيارت كند در حالى كه به حق آن حضرت عارف و آگاه باشد مانند كسى است كه خدا را در عرش زيارت نموده است.

زیارت حضرت سیدالشهدا علیه السلام عمر را طولانی، روزی را وسیع نموده و دنیا و آخرت انسان را سعادت‌مند می کند. عَبْدِ الْمَلِكِ الْخَثْعَمِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ لِي يَا عَبْدَ الْمَلِكِ لَا تَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع وَ مُرْ أَصْحَابَكَ بِذَلِكَ يَمُدُّ اللَّهُ فِي عُمُرِكَ وَ يَزِيدُ اللَّهُ فِي رِزْقِكَ وَ يُحْيِيكَ اللَّهُ سَعِيداً وَ لَا تَمُوتُ إِلَّا سَعِيداً [شَهِيداً] وَ يَكْتُبُكَ سَعِيداً. عبد الملك خثعمى، از حضرت ابى عبد اللَّه الصادق عليه السّلام، نقل می کند که آن حضرت به من فرمودند: اى عبد الملك زيارت حسين بن على عليهما السّلام را ترك مكن و ياران و اصحاب را به آن امر فرما زيرا حق تعالى بواسطه آن عمر تو را طولانى كرده و روزى و رزقت را واسع مى‏فرمايد در حال حيات سعيد و سعادتمندت نموده و نخواهى مرد مگر رستگار و تو را در زمره سعداء مى‏نويسد.