“شب نود و ششم.” یه سری خستگی ها اینقدر به جون ادم میچسبه که گاها فراموش میکنیم چقدر خسته‌ ایم. هر سال ایام غدیر که میشه با بچه ها از دو سه روز قبل درگیر تدارک مراسم روز و شب این عید بزرگیم. از صبح تا شب و از شب تا صبح،خیلی وقت ها هم میشه خونه نمیریم و چند روز کنار هم فقط به کارا سر و سامون میدیم،درست مثل ده شب محرم.. امسالم مثل بقیه سال ها این دو سه روز رو به مدد مولا حسابی درگیر بودیم.اما یه تفاوت با قبل داشت.اونم لوکیشن برگزاری مراسم .. حدود صد شبه هیات هفتگی ها،مراسم احیا، مراسم عید قربان و غدیر و هر جشن و روضه ای رو کف خیابون برگزار میکنیم. خیلی وقته به جز انجام کارای پشت صحنه هیات،تو لوکیشن همیشگی نبودیم. اما در نهایت مهم نیست کجاییم.مهم اینه تو هر شرایطی به وظیفمون عمل کنیم،هرچند این وظایف با هم دیگه تداخل پیدا کرده باشن. پس حالا هم خیابون رو داریم، هم جشن و روضه‌مونو .. خدا چراغ خیمه جنت العباس و تا ابد روشن نگهداره.✨ عید غدیر ۱۴۰۵ | ۱۴ خرداد کف خیابون | خیمه‌ی جنت العباس

هم عکس ها رو برعکس فرستاده، هم رنگ عکسا نود درجه تغییر کرده :) ممنون سوپر اپلیکیشن ایتا.

و کاش دنیا مانند راهرو های گوهرشاد دست مرا به تو برساند عزیزِ قلبم ..

از دی ماه عزیزِ ۱۴۰۴.

به عنوان کسی که تاحالا کهف شهدای تهرانو نرفته،زیادی دلم تنگ اونجاست.

یکم اینستا ها رو قاطی ایتا کنیم.