بسم الله الرحمن الرحیم تفسیر سوره مبارکه کوثر سوره مبارکه کوثر مکی است و کوتاه ترین سوره قرآن است. از آثار این سوره غنا و توانگری و همچنین دور کردن افراد از خود است. شان و علت نزول سوره: پس از آنکه پسران پیامبر اکرم صلی اللّه از دنیا رفتند و ایشان دیگر پسری نداشتند، عاص بن وائل پدر عمروعاص که از بزرگان مشرکان مکه بود، با طعنه ایشان را ابتر و بدون نسل و دنباله خواند. خداوند به سبب تسلی خاطر پیامبر و پاسخ به این سخن نا به جا سوره مبارکه کوثر را نازل نمود و در آن از ناکام ماندن دشمنان و دوام و بقای نسل پیامبر صلی اللّه خبر داد. کلمه کوثر از ریشه کثرت و به معنای خیر کثیر است. کوثر میتواند مصادیق متعدد داشته باشد؛ قرآن، اخلاق نیکو، علم کثیر، مقام شفاعت همگی میتوانند مصداق کوثر و خیر کثیر باشند اما با توجه به آیه آخر، کوثر در این سوره به معنای نسل مبارک پیامبر اکرم صلی الله است. این نسل با برکت از طریق حضرت خدیجه سلام الله نصیب پیامبر صلی الله شد. حضرت خدیجه در راه خدا مال کثیر داد و خیر کثیر گرفت. ما هم باید از کثیر بگذریم تا به کوثر برسیم. در زمانی که دختر مایه اندوه پدر بود خداوند فرزند دختر را خیر کثیر دانست و اینگونه فرهنگ الهی و انسانی جای فرهنگ جاهلی را گرفت. این سوره دو خبر غیبی میدهد: دوام نسل پیامبر صلی اللّه باوجود نداشتن پسر و دست خالی در مکه. ابتر ماندن دشمنان با وجود مال و فرزندان زیاد. بنابراین هر زیاد و کثیری، کوثر نیست. مثلا اولاد و مالِ مخالفان نه تنها برایشان خیر کثیر نیست بلکه خدا اراده کرده آنان را با همین ها در دنیا عذاب کند. فصل لربک و انحر؛ در نعمت ها باید به یاد خدا بود. نعمت و عطیه الهی حتی برای پیامبر هم مسئولیت آور است و باید به شکرانه آن نماز گذارد و قربانی بدهد. ان شانئک هو الابتر؛ توهین به پیامبر توبیخ و تهدید سخت دارد. 🆔 @vabel110

👆🏻 خوندید؟ چقدر زیباست کلام خدا💚 اون قسمت از تفسیر خیلی به دلم نشست که: حضرت خدیجه س از مال کثیر گذشت و به خیر کثیر رسید🌱

ایرانِ حسین علیه السلام تا ابد پیروز است. 🆔 @vabel110

حسینِ لحظه‌هایِ دل‌پریشانی  حسینِ روزهایِ سخت و بُحرانی  حسینِ کارگرهایِ شبِ سردِ زمستانی   حسینِ مردمِ زحمت‌کِشِ تهرانی و کرد و عرب، ترک و بلوچ و فارس  گیلانی، لرستانی، خراسانی   حسینِ لقمه‌هایِ پاکِ باباهایِ ایرانی  حسینِ لای‌لایِ مادران  در موقعِ گهواره جُنبانی   حسینِ شعرهایِ جودی و عُمانِ سامانی  حسینِ سوز و آهِ سازگار و لَحنِ انسانی حسینِ آن جوانِ پاک و با تقوایِ کرمانی  که آخر می‌شود قاسم سلیمانی   حسینِ گریه در شب‌هایِ ظُلمانی  حسینِ سجده‌هایِ نابِ طولانی  حسینِ اشکِ پنهانی   حسینِ رزمِ طوفانی  حسینِ رمزِ موشک‌هایِ تهرانی  حسینی که به وقتش  خاک خواهد کرد صهیون را به آسانی   حسینِ تیرهایِ سمتِ سُفیانی  حسینِ صبحِ عرفانی  که تکیه می‌زند بر کعبه آن آقایِ نورانی   حسینی که دو عالم را شده صاحب  حسین ابن علی ابن ابی‌طالب 🆔 @vabel110

سلام بر امام حسین (علیه السلام) 💚 السلام علیک یا أباعبدالله وعلی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا سلام الله أبدا مابقیت وبقی اللیل والنهار ولاجعله الله آخر العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسین وعلى علی بن الحسین وعلى أولاد الحسین وعلى أصحاب الحسین @vabel110

🍃سلام بر حضرت عباس (سلام الله علیه) السّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَا الْفَضْل العباس بن أمير الْمُؤْمِنينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ سَيْدِ الْوَصِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ أول القوم إسلاماً وَأقْدَمِهِمْ إيماناً وَأَقْوَمِهِمْ بِدينِ اللهِ وَأَحْوَطِهِمْ عَلَى الاسْلَامِ أَشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتَ اللَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلأَخِيكَ فَنِعْمَ الأخُ الْمُواسي فَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ وَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً ظَلَمَتَكَ وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً اسْتَحَلَّتْ مِنْكَ الْمَحارِمَ وَانْتَهَكَتْ حُرْمَة الإسْلامِ فَنِعْمَ الصّابِرُ المُجاهِدُ المُحامِي النَّاصِرُ وَالأخ الدَافِعُ عَنْ أَخِيهِ الْمُجِيبُ إلى طاعَهِ رَبِّهِ الرَاغِبُ فيما زَهِدَ فِيهِ غَيْرُهُ مِنَ الثَّوابِ الْجَزِيلِ والثَّناءِ الْجَميل فَأَلْحَقَكَ اللهُ بِدَرَجَهِ آبائِكَ في دارِ النَّعِيمِ اللَّهُمَّ إِنِّي تَعَرَّضْتُ لِزِيارَهِ أَوْلِيائِكَ رَغْبَةً فِي ثَوابِكَ وَرَجاءً لِمَغْفِرَتِكَ وَجَزيل اِحْسانِكَ فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلَّى عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ الطاهِرِينَ وَأَنْ تَجْعَلَ رِزْقى بهم دارا وَعَيْشى بِهِمْ قارَاً وَزِيارَتي بِهِمْ مَقْبُولَهُ وَحَیاتِى بِهِمْ طيبة وادرجنى إدْراجَ الْمُكْرَمِينَ وَاجْعَلْنى مِمَّنْ يَنقَلِبُ مِنْ زِيارَهِ مَشاهِدِ أَحبَائِكَ مُفلِحاً مُنجحاً قَدِ اسْتَوْجَبَ غُفْرَانَ الذُّنُوبِ وَسَتْرَ الْعُيُوبِ وَكَشْفَ الْكُرُوبِ إِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ. 🆔 @vabel110

﷽ 🌿حکمت شماره ۱۱ وَ قَالَ (علیه السلام): إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ، فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ.   امام(عليه السلام) فرمود: هنگامى که بر دشمنت پيروز شدى عفو را شکرانه اين پيروزى قرار ده. @vabel110

🍃شکر قدرت: مى دانیم هر نعمتى شکرى دارد که اگر انجام گیرد موجب بقاى نعمت و افزایش آن است و اگر انجام نگیرد نعمت به مخاطره خواهد افتاد; ممکن است کم یا نابود شود. نیز روشن است که شکر تنها شکر زبانى نیست، بلکه باید با عمل مناسبى نعمت را شکر گفت; آن کس که خدا اموال و ثروت فراوانى به او داده شکرش آن است که دیگران را نیز در آن سهیم سازد و آن کس که خدا مقامى به او بخشیده شکرش آن است که به وسیله آن مشکلات نیازمندان را حل کند. در مورد پیروزى بر دشمن، بهترین شکر آن عفو و گذشت است همان گونه که امام در اینجا مى فرماید: «هنگامى که بر دشمنت پیروز شدى عفو را شکرانه این پیروزى قرار ده. در تاریخ زندگى پیغمبر اسلام(صلى الله علیه وآله) و امامان اهل بیت(علیهم السلام) جلوه هاى فراوانى از این مطلب دیده مى شود. در جریان فتح مکه هنگامى که پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) بر دشمنانى که یک عمر خون به دل او کرده بودند و یارانش را کشته و مثله کرده بودند پیروز شد جمله تاریخى «اذْهَبُوا فَأَنْتُمُ الطُّلَقَاءُ» را فرمود و همه جنایتکاران را مورد عفو قرار داد و شعار «اَلْیَوْمُ یَوْمُ الْمَرْحَمَةِ; امروز روز بخشش است» در مکه طنین انداز شد. توصیه هاى امام امیرالمؤمنین(علیه السلام) درباره قاتلش «عبد الرحمان بن ملجم مرادى» نشانى از گذشت کریمانه آن حضرت است و همچنین در جریان جنگ صفین بعد از آن که یارانش بر شریعه فرات مسلط شدند اجازه نداد به عنوان انتقام آب را به روى آنها ببندند، بلکه آب را براى همه آزاد ساخت. همچنین در مورد فرزندان آن حضرت و امامان معصوم. اضافه بر این، تبدیل انتقام به عفو اثر مهم اجتماعى دارد و آن این است که انتقام به صورت تصاعدى پیش مى رود و دائما قتل و کشتار و ناامنى مى آفریند و هرگز اجازه نمى دهد صلح و صفا و آرامشى در جامعه پدید آید در حالى که عفو و گذشت به خشونت ها پایان مى دهد و سبب آرامش جامعه است. بنابراین افزون بر این که عفو فضیلتى اخلاقى و مهم است، تدبیر پر ارزش اجتماعى است. لذا در حدیثى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده که فرمود: «أَلاَ أُخْبِرُکُمْ بِخَیْرِ خَلاَئِقِ الدُّنْیَا وَالاْخِرَةِ؟ الْعَفْوُ عَمَّنْ ظَلَمَکَ وَتَصِلُ مَنْ قَطَعَکَ وَالاِْحْسَانُ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَیْکَ وَإِعْطَاءُ مَنْ حَرَمَکَ; آیا شما را از بهترین اخلاق دنیا و آخرت خبر ندهم; عفو و گذشت از کسى که به تو ستم کرده و پیوند محبت با کسى که از تو بریده و نیکى به کسى که با تو بدى کرده و بخشیدن کسى که تو را محروم کرده است (اینها باارزش ترین اخلاق است)». و در حدیثى از امام امیر مؤمنان(علیه السلام) در غررالحکم آمده است: «اَلْعَفْوُ تاجُ الْمَکارِمِ; عفو تاج اخلاق والاى انسانى است». در حدیث دیگرى از پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم: «تَعافُوا تَسْقُطُ الضَّغائِنُ بَیْنَکُمْ; یکدیگر را عفو کنید تا کینه ها برچیده شود». قرآن مجید نیز خطاب به مؤمنان مى فرماید: (وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللّهُ لَکُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ). از آثار و برکات مهم عفو از دشمنان و خطاکاران آن است که در بسیارى از موارد ناگهان منقلب مى شوند و عداوت آنها تبدیل به دوستى صمیمانه اى مى شود که تاریخ نمونه هاى فراوانى از آن به یاد دارد. @vabel110

پاشید قرآن رو باز کنین گوشی بذارید کنار سوره فتح رو بخونین خودم نفر اول @hariradeli

🤲🏻صلوات بر امام سجاد علیه السلام اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ سَيِّدِ الْعابِدِينَ الَّذِي اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِكَ، وَجَعَلْتَ مِنْهُ أَئِمَّةَ الْهُدَى الَّذِينَ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ، اخْتَرْتَهُ لِنَفْسِكَ، وَطَهَّرْتَهُ مِنَ الرِّجْسِ وَاصْطَفَيْتَهُ وَجَعَلْتَهُ هادِياً مَهْدِيّاً . اللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ ذُرِّيَّةِ أَنْبِيائِكَ حَتَّىٰ تَبْلُغَ بِهِ مَا تَقَرُّ بِهِ عَيْنُهُ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ إِنَّكَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ. خدایا بر علی بن الحسین، سرور عبادت‌کنندگان درود فرست که او را برای خود برگزیدی و از نسل او امامان هدایت را قرار دادی، امامانی که به حق هدایت می‌کنند و به حق باز می‌گردند، او را برای خود انتخاب کردی و از پلیدی پاکش ساختی و برگزیدی و او را راهنما و راه یافته قرار دادی. پس بر او درود فرست، بهترین درودی که بر یکی از فرزندان پیامبرانت فرستادی تا او را به مقامی رسانی که دیده‌اش به آن در دنیا و آخرت روشن شود که تو توانمند و فرزانه‌ای. 🆔 @vabel110

﷽ 🌿حکمت شماره ۱۲ و قَالَ (علیه السلام): أَعْجَزُ النَّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اكْتِسَابِ الْإِخْوَانِ، وَ أَعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَيَّعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمْ. امام(عليه السلام) فرمود: عاجزترين مردم کسى است که از به دست آوردن دوستان عاجز باشد و از او عاجزتر کسى است که دوستانى را که به دست آورده از دست بدهد. @vabel110

🍃ناتوان ترين مردم: 🔹شک نیست که یکى از مهم ترین سرمایه انسان در زندگى دوستان صمیمى است; این سرمایه نه تنها براى یارى کردن انسان در برابر مشکلات، بلکه براى انس گرفتن و از تجربه ها و نظرات آنها بهره گیرى کردن ضرورى است و جالب این که به دست آوردن دوستان خوب کار آسانى است; نه همچون به دست آوردن مال است که احتیاج به تلاش و کوشش فراون و گاه نیاز به سرمایه گذارى هاى کلان دارد و نه همچون مقام است که به دست آوردنش نیاز به روابط اجتماعى قوى دارد، بلکه با سرمایه اى که در اختیار هر کس هست به دست مى آید و آن سرمایه گشاده رویى، ادب و حسن معاشرت است. بر همین اساس امام(علیه السلام) مى فرماید: «عاجزترین مردم کسى است که از به دست آوردن دوست عاجز باشد» 🔹حدیث معروفى است از امیر مؤمنان على(علیه السلام) که خطاب به مردم فرمود: شما نمى توانید مردم را با اموال خود راضى نگه دارید، از این رو ایشان را با خوشرویى و رفتار خوب راضى نگه دارید، زیرا من از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) شنیدم که مى فرمود: شما نمى توانید خشنودى مردم را با اموال (محدودتان) به دست آورید بنابراین با اخلاق نیکتان خشنودى آنها را به دست آورید». 🔹آنگاه امام مى افزاید: «و از او عاجزتر کسى است که دوستانى را که به دست آورده از دست بدهد» زیرا ممکن است به دست آوردن چیزى مقدارى زحمت داشته باشد; ولى نگه داشتن آن آسان تر است، بنابراین کسى که دوستان خود را با بى مهرى یا بى اعتنایى از دست دهد عاجزتر از کسى است که نتوانسته دوستى به دست آورد. ‼️در اینجا سؤالى مطرح است که اگر امام در جمله اول مى فرماید: «از همه مردم عاجزتر کسى است که...» چگونه بعد از آن مى فرماید: «و از او عاجزتر کسى است که دوستانش را از دست دهد» اگر جمله اول عمومیّت دارد، با جمله دوم سازگار نیست. ولى پاسخ این سؤال روشن است و آن اینکه جمله اول عمومیّت نسبى دارد و عمومیّت نسبى با وجود بعضى از استثناها منافات ندارد و شبیه این تعبیر در کلمات روزانه مردم نیز زیاد است; مثلا مردم مى گویند: بدبخت ترین مردم کسى است که آبروى خود را از دست دهد و از او بدبخت تر کسى است که ایمان خود را از دست دهد و هیچ گاه در عرف مردم تناقضى در میان این دو دیده نمى شود. 🔹در حدیثى از امام امیر مؤمنان(علیه السلام) در غررالحکم مى خوانیم: «کسى که دوست ندارد ذخیره اى ندارد». امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: « مقام دوست بسیار برجسته است تا آنجا که دوزخیان نیز با فریاد خود از او ـ پیش از آنکه از نزدیکان کمک بخواهد ـ سخن مى گویند همان گونه که خداوند در قرآن از آنها چنین خبر داده که مى گویند: امروز نه شفاعت کننده اى داریم نه دوست گرم و پر محبتى». اصولاً دوستان خوب بهترین زینت انسانند همان طور که امام صادق(علیه السلام)مى فرماید: «هرچیزى زینتى دارد و زینت انسان دوستان اوست». در اهمّیّت دوستان همین بس که از بعضى از بزرگان سؤال شد: آیا برادر بهتر است یا دوست خوب. گفت: برادرى خوب است که دوست انسان باشد.