وَ قَالَ (علیه السلام): الصَّبْرُ صَبْرَانِ، صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ، وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ. امام(عليه السلام) مى فرمايد: صبر بر دو قسم است صبر در برابر انجام كار خوبى كه دوست ندارى و صبر بر ترك كار بدى كه دوست دارى. https://eitaa.com/vabel110

📜شرح حکمت ۵۵ ‼️دو شاخه مهم صبر: 👈🏻 نوعی از صبر،صبر در برابر مشکلات است که عبادت است و نوع دیگر شکیبایى در مقابل ترک معصیت. در اینکه کدام سخت تر است، گاه مورد اول مهم تر است و گاه مورد دو، تا اطاعت چه اطاعتى باشد و معصیت چه معصیتى. 👈🏻 صبر به معناى کف نفس و خویشتن دارى و مقاومت در برابر مشکلات است; گاه مشکل انجام طاعتى است و گاه مشکل ترک معصیتى.

دردم به جان رسید و طبیبم پدید نیست داروفروش خسته دلان را دکان کجاست؟ https://eitaa.com/vabel110

#پادکست 📌هشدار های حجت الاسلام والمسلمین #میرزا_محمدی در رابطه با وقایع اخیر به متدینین https://eitaa.com/vabel110

شب ۱۵ ام التماس دعا 🙏

وَ قَالَ (علیه السلام): الْغِنَى فِي الْغُرْبَةِ وَطَنٌ، وَ الْفَقْرُ فِي الْوَطَنِ غُرْبَةٌ. امام(عليه السلام) فرمود: بى نيازى در غربت وطن است و نيازمندى در وطن غربت! نهج البلاغه؛ حکمت ۵۶ https://eitaa.com/vabel110

📜شرح حکمت ۵۶ دامنه غنا و فقر: 👈🏻 شخص غنى هر جا برود به موجب غنايش پيوندهاى محبت را با اين و آن برقرار مى سازد و به سبب بذل و بخشش ياران و مددكارانى پيدا مى كند; ولى شخص فقير حتى در وطن خويش دوستان و بستگان را از دست مى دهد و گاه به صورت موجودى فراموش شده در مى آيد. 👈🏻 پيام امام در اين سخن اين است كه مؤمنان بايد بكوشند و بى نياز شوند و به هنگام غنا و بى نيازى از مال و ثروت خويش براى جلب و جذب قلوب و كمك به نيازمندان استفاده كنند، از عواقب فقر بترسند، چرا كه فقر مايه ذلت و گاه مطابق بعضى از روايات سبب كفر مى شود. ‼️ البته اين فقر با فقرى كه در روايات از آن تعريف شده تفاوت آشكارى دارد; فقر ممدوح به معناى «ساده زيستن» و يا «فقر الى الله» است. در اين باره در ذيل حكمت سوم شرح بيشترى داشتيم. https://eitaa.com/vabel110

رفیق عزیزی، برادرشون به رحمت خدا رفتن... ممنون میشم برای شادی روحشون فاتحه ای بخونید و از خدا برای آرامش خانواده طلب صبر کنید🖤

شب شانزدهم التماس دعا 🙏

وَ قَالَ (علیه السلام): الْقَنَاعَةُ مَالٌ لَا يَنْفَدُ. امام(عليه السلام) فرمود: قناعت مالى است كه هرگز تمام نمى شود. نهج البلاغه؛ حکمت ۵۷ https://eitaa.com/vabel110

📜شرح حکمت ۵۷ ‼️سرمايه بى پايان: 👈🏻در تعریف قناعت مى توان گفت: حالتى است که انسان با داشتن آن به حد اقل ضروریات زندگى مى سازد و به دنبال زرق و برق و اضافاتى که فکر و وقت انسان را پیوسته به خود مشغول مى دارد و آلوده انواع محرمات مى کند نمى رود. 👈🏻 سرچشمه بسیارى از نارضایى هاى مردم و شکایت آنها از وضع زندگى کمبودها و فقر نیست، بلکه گاه مى بینیم همه چیز دارند اما باز ناله و فریاد مى کنند. عامل اصلى آن عدم قناعت و توقعات بى حد و حساب است و اگر همگى به مقدار نیاز قانع باشند آرامش بى مانندى در جامعه حاکم مى شود و بسیارى از پرونده هاى جنایى و تجاوز بر اموال برچیده خواهد شد و کرامت انسانى و پاکى دامان از گناه فراهم مى شود.