📜 حکمت ۵۴ نهج البلاغه وَ قَالَ (علیه السلام): لَا غِنَى كَالْعَقْلِ، وَ لَا فَقْرَ كَالْجَهْلِ، وَ لَا مِيرَاثَ كَالْأَدَبِ، وَ لَا ظَهِيرَ كَالْمُشَاوَرَةِ. امام(عليه السلام) فرمود: هيچ ثروت و بى نيازى همچون عقل، و هيچ فقرى همچون جهل و هيچ ميراثى همچون ادب و هيچ پشتيبانى همچون مشورت نيست.

📖شرح حکمت ۵۴ ‼️چهار جمله پربار: 👈🏻 خواب عاقل از شب زنده دارى جاهل (و عبادت شبانه او) برتر و روزه نگرفتنش از روزه (مستحبى) جاهل برتر و توقفش از سفر جاهل (براى اطاعت پروردگار یا جهاد) مهم تر است. 👈🏻 انسان جاهل و نادان هم ثروتش را از دست مى دهد و هم آبرو و حیثیتش را و در یک کلمه دین و دنیایش را تباه مى کند. 👈🏻 در مورد ادب همین بس که امیرمؤمنان على(علیه السلام) در حدیثى که در غررالحکم آمده مى فرماید: «خَیْرُ ما وَرَّثَ الاْباءُ لِلاْبْناءِ الاْدَبُ; بهترین چیزى که پدران براى فرزندان به ارث مى گذارند ادب است». منظور از ادب حسن معاشرت با مردم و تواضع در برابر خلق و خالق و برخورد پسندیده با همه افراد است. معنى اصلى واژه ادب دعوت کردن است و از آنجایى که اخلاق نیک و برخورد شایسته مردم را به خوبى ها دعوت مى کند آن را ادب نامیده اند. 👈🏻 اسلام دین استبداد به راى نیست; اسلام مى گوید: خداوند تمام علم و دانش و عقل را به یک یا چند نفر نداده بلکه در میان بندگان خدا تقسیم کرده است. اگر کسى مى خواهد به کمالِ علم و دانش و عقل برسد باید از افکار دیگران استفاده کند و چه بسا یک مشورت، جلوى خطاهاى بسیارى را مى گیرد به خصوص این که کسى که قصد کارى را دارد آنچه را مطابق میل اوست بر غیر آن ترجیح مى دهد و نمى تواند به قضاوت بى طرفانه بنشیند و به همین دلیل ممکن است گرفتار اشتباهات وسیعى شود; اما افرادى که از محدوده کار او خارجند بهتر و روشن تر مى توانند درباره آن قضاوت و داورى کنند.

الهی؛ حَوّل قلـُوبنا بِبُکاء عَلی‌ الحُسَین

علی؛ سیف الله علی؛ اسد الله

این کارزار تمام نشدنیست کارزار میان جبهه ی حسینی و جبهه ی یزیدی ❤️‍🩹🌱 @vabel110

روز سوم شد و یک دختر نفسش در خرابه بند آمد

حرف های رهبری، همچون پدر بزرگوارشان واضح و صریح است؛ نیاز به تفسیر ندارد. اگر هدف از تفسیر، توجیه نظرات خودمان است، آن بحث دیگریست. العاقل یکفیه الاشاره؛ برای عاقل یک اشاره کافیست. #در_خیابان_میمانیم #در_پیروی_از_ولی_فقیه_متحدیم @vabel110

وَ قَالَ (علیه السلام): الصَّبْرُ صَبْرَانِ، صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ، وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ. امام(عليه السلام) مى فرمايد: صبر بر دو قسم است صبر در برابر انجام كار خوبى كه دوست ندارى و صبر بر ترك كار بدى كه دوست دارى. https://eitaa.com/vabel110

📜شرح حکمت ۵۵ ‼️دو شاخه مهم صبر: 👈🏻 نوعی از صبر،صبر در برابر مشکلات است که عبادت است و نوع دیگر شکیبایى در مقابل ترک معصیت. در اینکه کدام سخت تر است، گاه مورد اول مهم تر است و گاه مورد دو، تا اطاعت چه اطاعتى باشد و معصیت چه معصیتى. 👈🏻 صبر به معناى کف نفس و خویشتن دارى و مقاومت در برابر مشکلات است; گاه مشکل انجام طاعتى است و گاه مشکل ترک معصیتى.

خدایا تو شاهد باش که ما از قتل‌عام برادران و خواهران عزیزتر از جانمان در لبنان خون دل خوردیم. تو شاهد باش که ما راضی به این فاجعه بزرگ در لبنان نبودیم. که پیامبرت فرمود هرکس راضی به عمل قومی باشد، در جنایت او شریک است. خدایا تو شاهد باش که بیروت برای ما فرقی با تهران ندارد. صور برای ما خود میناب است. والله علی‌الطاهر و نبطیه برای ما تفاوتی با خارک و بندرعباس ندارد. آن بمب فسفری که در خیام فرود می‌آید بر قلب تبریز ما میخورد انگار. دخترکان خون‌آلودی که از زیرآوار فریاد «یوماه؛یوماه» می‌کشند برای ما فرقی با بچه‌های تهران ندارند. خدایا تو شاهد باش که ما از خطبه عاشورایی شیخ نعیم تن‌مان لرزید. مثل روزی که آقا مثلی‌ لایبایع مثل یزید گفت. خدایا ما از شباهت سرنوشت لبنان به سوریه و از دست رفتنش می‌ترسیم. ما شیعیان مظلوم امیرالمومنین توییم و از کمی دوستان، کثرت دشمنان و غیبت امام‌مان بر تو شکایت می‌بریم. بر ما و برادران‌مان رحم کن و کسانی که به برادرانمان رحم نمی‌کنند بر آن‌ها مسلط نکن. هرچه و هرکه مانع کمک به‌موقع به شیعیان توست را از سر راه بردار و پاره تن ما را از ما جدا مکن! «مهدی مولایی» @m_molaie110

«علی‌الاصول...» علی‌الاصول، یکی تنگه را رها کرده‌ست میان معرکه بر ترس، اقتدا کرده‌ست علی‌الاصول یکی برخلاف رأیِ ولی برای وعدهٔ دشمن، حساب وا کرده‌ست علی‌الاصول، یکی وقت رزم در میدان به اجتهاد خود اینگونه پابه‌پا کرده‌ست علی‌الاصول، یکی پشت پا زده به اصول یکی به جادهٔ خاکی زده، جفا کرده‌ست اگرچه از سر دلسوزی است و حسن نظر... در این نبرد، کم آورده و خطا کرده‌ست چه سود می‌بَرد آنکس که دور از این مردم بر این معامله اصرارِ نابجا کرده‌ست؟! چه حاصل است از این نامه با چنین گرگی که نانوشته دریده‌ست و نقض‌ها کرده‌ست ... و جنگ راه خطیریست، مرد می‌طلبد ... و جنگ، جوهر افراد برملا کرده‌ست ... و صلح نیست از این رستخیز، راه گریز چنانکه عافیت اندیش، ادعا کرده‌ست علی الاصول، امام شهید، خامنه‌ای برای مردم ما روز و شب دعا کرده‌ست علی‌الاصول، همین بعثت خیابانی برای دیدن خورشید، کوچه وا کرده‌ست علی الاصول، خداوندِ مردم مبعوث شگفت‌معجزه‌ای گاه با عصا کرده‌ست عصای معجزه، امروز نیست جز فریاد عصای معجزه عشق است و کارها کرده‌ست میلاد عرفان پور @vabel110

«آخر این چه کاری بود؟!» آخر این چه کاری بود؟ در دو روزه‌ی سازش! بی‌هوا چه کردی با کاسه کوزه‌ی سازش... ریختی به هم سیّد! بازی بزرگان را نیستی بلد چیزی از دو‌دوزه‌‌ی سازش! آب شد به دل‌ها قند،‌ انتظارها تا چند؟ صف کشیده‌ی عقدند، با عجوزه‌‌ی سازش! خوابشان نیاشوبی! وعده‌ها به این خوبی... عبرت طلاکوبی، بابِ موزه‌ی سازش! گفتی آنچه را باید...تا جهان نیاساید تا نپیچد این سوها، باز زوزه‌ی سازش... ✍ محمد مهدی سیار @vabel110