هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
بله آقای خامنهای. شما را من نمیشناسم. شما را آن مخاطب کمخرد اینترنشنال که احمقانه بهدنبال کاخها و خانههای میلیون دلاری شما در لندن است نمیشناسد. شما را آنهایی که چهلسال عوامانه تهمت زدند و با ریختن خونت هم بیدار نشدند، نمیشناسند. شما را دانشجویی که بیشرمانه در دانشگاه دست جانبازت را به سخره میگیرد نمیشناسد. مستها و فاجرهها تو را نخواهند شناخت. شما را مسئولی که اعتباری برای خون سرخت قائل نیست و میتواند بهسادگی نادیده بگیردش نمیشناسد. بله آقای خامنهای. شما را علامهها و دانشمندانی اینچنین میشناسند. که اینگونه در نود و سه سالگی و اوج فقاهت و عظمت، کمر خم کنند و چون پدری جوان از دستداده اشک بریزند و چون عوامی امام از دست داده برایت بخوانند که انه نزل عندک شهیدا للاسلام و القران و العتره. و دعا کنند که خدا با تو محشورشان کند.ای کشتهٔ جاهلان. ای عزیزقلبهای عارفان.
«مهدی مولایی»
@m_molaie110
اگه کسی ناراحت نمیشه و تفاهم ترک برنمیداره ما یه فاتحه بخونیم برای شهدای دیشب.
فاتحه و صلوات 💚
هدایت شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
🔎 محکم و آگاه در مقابل نقض عهد
💬 بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیسجمهور محترم بهعنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازهی آن را صادر نمودم. ایشان همچنین تصریح کردهاند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیادهخواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت.
🗓 بخشی از پیام ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ رهبر انقلاب اسلامی
📲 @rahbar_enghelab_ir
عزیزانی که دست به فرواردشون خوبه و
پیامای دعوت به حفظ وحدت از کانال آقا رو رگباری اینور اونور میفرستن و بقیه رو محکوم میکنن به اینکه شما با پیامای رهبری گزینشی برخورد میکنید،اینا رو هم بفرستن لطفاً که رسالتشون نصفه نیمه نمونه👆
صلح حقیقی از عدالت میگذرد، نه از تحقیر. مذاکره حقیقی میان دو طرف صاحب اراده شکل میگیرد، نه میان فرماندهنده و فرمانبر. امنیت حقیقی زمانی به وجود میآید که امنیت همه ملتهای منطقه به رسمیت شناخته شود، نه آنکه یک دولت حق داشته باشد هر جا و هر زمان که خواست حمله کند و دیگران تنها موظف باشند تهدیدهای او را بپذیرند.
ما میتوانیم هم جنگ را محکوم کنیم و هم تسلیم را. میتوانیم هم از دیپلماسی دفاع کنیم و هم از استقلال. میتوانیم هم خواهان زندگی باشیم و هم نپذیریم که زندگی به بهای از دسترفتن عزت ملی ادامه یابد. ما نه در جستوجوی مرگیم و نه شیفته ویرانی؛ اما نمیتوانیم تحقیر را صلح بنامیم و فرمانبرداری را عقلانیت جلوه دهیم.
ترامپ و نتانیاهو، در این معنا، همان «دعیّ بن دعیّ» زمانهاند؛ نه سخن از نسب آنان است، بلکه سخن از منش سیاسی آنان است. منشی که ملتها را میان شمشیر و ذلت قرار میدهد و سپس انتظار دارد قربانی، تسلیم خود را انتخابی آزادانه بداند. پاسخ به این منطق همان پاسخی است که قرنها پیش در کربلا داده شد و هنوز در حافظه ایرانی و شیعی زنده است:
ما جنگ را نمیطلبیم، اما ذلت را نیز نمیپذیریم.
ما صلح میخواهیم، اما نه صلحی که نام دیگر تسلیم باشد.
ما زندگی میخواهیم، اما زندگی با عزت، استقلال و اختیار.
و تا زمانی که ما را میان شمشیر و خواری قرار دهند، پاسخ همان است:
هیهات منّا الذلّة.
✍🏻حسین قتیب