از نسیم سحر آموختم و شعله‌ی شمع رسم شوریدگی و شیوه ی شیدائی را دل به هجران تو عمریست شکیباست ولی بار پیری شِکنَد پشتِ شکیبائی را ... [#شهریار]

فردوسی را باید نه صرفاً شاعر، که حافظِ امکانِ بقا دانست. مردی که در هیاهوی زوال، به زبان پناه برد تا هویت ایران در فراموشی دفن نشود. فردوسی بود که به ما آموخت؛ ملت، پیش از آن‌که بر خاک و مرز استوار باشد، بر حافظه و کلمه و زبان ایستاده است. شاهنامه فقط کتابِ روایتِ پهلوانی نیست، سند ایستادگیِ یک فرهنگ است در برابر نیستی. و چه عظیم است شانِ آن کسی که با قلم، کاری کرد که شمشیر از انجامش ناتوان بود: نگاه داشتنِ نام‌ها، معناها و ریشه‌ها. پس اگر امروز از فردوسی یاد می‌کنیم، در حقیقت از انسانی سخن می‌گوییم که زبان را از "ابزارِ گفتن"، به "خانه‌ی بودن" بدل کرد. بوس برای حکیم ابوالقاسم فردوسی.

روز بزرگداشت فردوسیه. فردوسی زن رو از جایگاهِ صرفا معشوقه در اشعارش خارج کرد و بهش هویت جنگجویی داد پس روز دختر مبارک🎀

[#فکت_قوی]: امید سرُکله‌اش اونجایی پیدا میشه که نزدیکِ همه چی تموم شه .

بی زحمت ممنونتون میشم واقعا 🙏🏻😔

هیچ‌گاه نمیتوانم کمترین آسیب و اهانتی را به یک کودک یا یک زن تحمّل کنم. بارها به دوستانم گفته ام من برای قضاوت میان یک زن و مرد مناسب نیستم؛ زیرا حتماً از «زن» جانب‌داری می‌کنم. خون دلی که لعل شد | #سید_علی_خامنه_ای