شرح دلتنگی من بی‌تو فقط یك جمله است ؛ ‏تا جنـون فاصلـه‌ای نیست از اینجـا که منم :)

_

در حوالی زیستن ؛ [ با چاشنی مدرسهُ باشگاهُ پیاده‌روی ]

؛

بهار ُ باروناش خیلی قشنگن :)

باشگاه بافاصله بعد مدرسه خیلی سخته ، اما خیلی رشدت میده خیلی ؛

دوشنبه ها ساعت ۲ از مدرسه با اتوبوس میرم باشگاه بعد باز پیاده میام خونه ، روز اولی که رفتم واقعا داشتم میمیردم از خستگی ُ گشنگی بعد کیفمم پر کتاب ُ جزوه که اصلا خیلی سخت بود پیاده روی اونم وقتی ۴ صبح پاشدی و بعد رفتی مدرسه [ روزای دوشنبه شیمی شیمی فیزیک فیزیک دارم ] حجم سنگین درسارو تحمل کردی بعد باز بلافاصله رفتی باشگاه و .. کلی بگم اونقدر سخت بود که اومدم خونه و از سختی روزم زدم زیر گریه ، بعد وقتی که آروم شدم نشستم فکر کردم دیدم امروز از همه روزام لذت بخش تر بود با اینکه از همه روزا سخت تر بود . فهمیدم رشد دقیقا همون جاییِ که از خستگی زیاد میزنی زیر گریه و بعد متوجه میشی چقدر خستگی باعث رشدت بوده 💗

چقدر این پیامو درک میکنم

فیلمایی که آخرش با نرسیدن ، مرگ و .. تموم میشه رو خیلی دوست دارم ؛ باعث میشه بفهمم قرار نیست همه چی همیشه طبق خواسته ما باشه ، قرار نیست آدما موندگارن باشن ، تهش خود خودت میمونی ، قرار نیست آخر همه داستانها زیبا تموم شه ؛

فقط انجامش بده :)!

چقدر ایتا کیفیت رو میاره پایین 😭