۱۰‌شهریور عزیزم .. نمی‌دونم بابت‌وجودت چی‌بگم .. ولی نیاز بوده که تو و اتفاقاتت وجود داشتین . بابتت باید شکر کنم که خدا من‌رو بدون تلنگر وسط این آشفته‌بازار تنها نذاشته ؛ نه ؟

تقریبا بی‌اهمیت ِ که کجا وایسادی ؛ مهم این ِکه به کجا نگاه می‌کنی .

امروز شبیه‌ آبی‌خانومی شده‌بودم که قبلا پای‌متن‌هام امضاش رو می‌زدم . هم خودم آبی بودم ، هم آسمون☁️ .. و هم هر شی‌دیگه‌ای که امروز سر راهم قرار گرفت . کدرم کمی بخاطر اتفاقات شب ِ گذشته ولی می‌دونم امام‌ِمهربونم امروز به صورت ویژه به خطوط غمم زل زده ( :

ء| ضمیمه برای طعم دوستی‌های جدید ( :

در نهای‌ت ماه‌ای که خودش رو پشت ِدرخت‌قایم کرده بود .

کلمات‌م دست‌پاچه‌شدن .

غم‌ وجودم را احاطه می‌کند .. معلم تاکید می‌کند که جلسه دیگر ، جلسه آخر است . یعنی این دوره از زندگی‌هم قرار است جایش را به‌دورهء بعدی بدهد .

هنوز تمام نشده دلتنگ می‌شوم . دلتنگ برای هم‌چای ها و چای‌های‌پرتفاله ..

برای این‌روزها توماری در ذهنم نوشته‌ام.. کلمات هستند تا که در دوارن مناسبی بنویسم‌شان .

چه خوش‌خیالانه .. مدت‌هاست کلماتم را سرکوب می‌کنم .