خب سلام‌.

من ِ من انسان نیاز به یک‌سری چیزها در راه رشدم دارم و باید در استفادهء اون‌ها آزاد باشم .

آزاد بودن هم به این معنی‌عه که سدی ، وسیله‌ای و مانعی وسط راهمون برای رشد نباشه . عبارت ِ رسمی‌ و کتابی‌اشم می‌شه : آزادی به معنی عدم ایجاد مانع در راه رشده * . * بعد از خوندن‌این جمله می‌فهمین چقدر معنی آزادی رو چپکی می‌دونیم 😂 .

من ِ من انسان نیازهام برای رشد تک‌بعدی نیست ؛ نه ؟ مثلا همونجور که به خونه نیاز دارم به دوستم نیاز دارم که رشد کنم ، که بزرگ بشم .

اون منی که نیاز به خونه و لباس و غذا و تفریح و ... داره اسم‌ش " خود ِ دانی " عه ؛ و اون منی که نیاز به آقایی و عزت و کرامت و نفس و ... داره رو بهش‌می‌گن " خود ِ عالی " .

خود دانیِ من ؛ جسم منه ، غریزه و نیروی حیوانی‌منه . و خود ِعالی من ؛ روح منه ، فطرت منه ، نیروی‌انسانی منه .

با فهمیدن اینکه من ۲‌تابخش دارم که نیازهام رو برای رشد تضمین می‌کنه .. ۲تا بخش دارم که باعث بروز رفتاری درمن می‌شه می‌تونیم بگیم که ما انسان‌ها مرکبیم !

حضرت رسول (ص) گفتن که : " خدا دنیارا سه‌گونه آفریده است ؛ فرشته ---> عقل حیوان ---> غریزه انسان ---> عقل و هم غریزه . " مولانا یک‌شعرم دراین مورد گفته : " گفت پیغمبر که خلاق مجید خلق عالم را سه‌گونه آفرید "

همینه شدیم اشرف مخلوقات‌هاااا . بخاطر همین ویژگی .

یک آیه خوشگلی‌ام داریم در این مورد : سوره‌حجر آیه²⁹ . توی این آیه گفته شده که ما انسان رو دوبعدی قرار دادیم و توی هر دوبعد کامل .. اون دوبعد ، بعد ِمعنوی و مادی عه .

حالا بنظرتون چه‌اتفاقی میافته اگه به‌یکیشون بها ندیمو افراطی به اون بعد دیگه اهمیت بدیم ؟

دوتا نتیجه کلی می‌تونه داشته باشه : ¹کارهای خارق‌العادت * ۳ تابخش‌داره ²نامتعادل شدن