کاش می‌دانستم کدام اندوه ، آمد و شورِ چشم‌هایت گرفت. یا کدام آدمیزاد ، لبخندت را از لب‌هایت چید و زیر پاشنهٔ کفش‌هایش له کرد . یا عزیزمن ! کاش می‌دانستم کدام اتفاق ، تو را دیگر به زندگی برنگرداند...

زندگی ، سکوتِ بین دو نغمه‌ست

وقتی زمان می‌ایستد

و تو ، در شکافِ این مکث

صدای نفس‌های عاشقانه‌ را می‌شناسی .

دوباره تکرار می‌کنم که آدمیزاد بندهء حب ِ ... بندهء آغوش‌های گرم ِ.. بندهء یک لبخند کوتاه ِ .. و حتی بندهء یه احوال‌پرسی مختصر ِ .. با همیناست که لباش انحنا پیدا می‌کنه .

سال‌ها .. دنبال خوش‌بختی مشخصی می‌گردیم و تلاش ‌می‌‌کنیم براش .. و غافل می‌شیم از اینکه شاید خوشبختی کنارمون‌ ِ و فرصت زندگی کردن رو از خودمون می‌گیریم ..*

[ حقیقت این است که مقصدی وجود ندارد ما انسان‌ها همیشه مسافریم ... ]

نرسیدن حسین‌پاپلی و گل‌پری به هم‌دیگه جزء غم‌انگیز‌ترین پایان های زندگی ِ که اتفاق افتاده : )))))

دیالوگ آخر گل‌پری خطاب به پاپلی : " خداحافظ یار قدیمی "