دوباره تکرار می‌کنم که آدمیزاد بندهء حب ِ ... بندهء آغوش‌های گرم ِ.. بندهء یک لبخند کوتاه ِ .. و حتی بندهء یه احوال‌پرسی مختصر ِ .. با همیناست که لباش انحنا پیدا می‌کنه .

سال‌ها .. دنبال خوش‌بختی مشخصی می‌گردیم و تلاش ‌می‌‌کنیم براش .. و غافل می‌شیم از اینکه شاید خوشبختی کنارمون‌ ِ و فرصت زندگی کردن رو از خودمون می‌گیریم ..*

[ حقیقت این است که مقصدی وجود ندارد ما انسان‌ها همیشه مسافریم ... ]

نرسیدن حسین‌پاپلی و گل‌پری به هم‌دیگه جزء غم‌انگیز‌ترین پایان های زندگی ِ که اتفاق افتاده : )))))

دیالوگ آخر گل‌پری خطاب به پاپلی : " خداحافظ یار قدیمی "

وا مگه قرار نبود تا سن ۹۰ سالگی پاپلی و ۹۱ سالگی گل‌پری پای قولشون بمونن ؟!

😭

حسم این استیکر تنها : بزرگ ، واضح و گریه‌دار ((( :

آره بچه‌ها ؛ زندگی همینه .. گاهی اوقات حتی فرصت خداحافظی‌ام ازت می‌گیره . برای آدمیزادی که عجوله و تند از جلوی وقایع زندگیش رد میشه ؛ گاهی اوقات تامل لازمه که بتونه فرصت خداحافظی رو از دست نده * .

ء |