https://eitaa.com/mottlaq/254 پس می‌نویسیم : تسلیم می‌شد و پایانش را می‌پذیرفت ؛ که بی‌شک بهترین پایان بود ( :

کاش از آخرین فرصت‌ها غافل و بی‌خبر نبودیم ! مثلاً می‌دانستیم تا آخرین ملاقات با کسی که دوستش داریم چند شبانه‌روز باقی مانده . یا آخرین مُهلت در چه تاریخ و ساعتی فرا می‌رسد... اینطوری بیشتر آغوش می‌قاپیدیم ؛ بیشتر نگاهمان را به چشم‌هایش سنجاق می‌کردیم . بیشتر لبخند بر لبانش می‌دوختیم! یا حتیٰ قدرش را کمی بیشتر می‌دانستیم...

ورودی های ذهنمان تاثیر بسیار زیادی در نوع رفتارمان دارد ؛ نوع حرف زدنمان ؛ نوع برخوردمان با وقایع دور ُبرمان ...

" خوشحالی امروز "

تنها چیزی که این‌روزا می‌تونم ازش بنویسم سردرگمی ِ.. واقعا هیچ‌چیزی رو نمی‌دونم و واقعا نمی‌فهمم . عجیب درگیرم و هیچ چیز مثل سابق برام نیست .. احساس گیرافتادن توی خلاء رو داره منم یه اتم بیچارهء سردرگم‌ام > .

چیزهایی که می‌نویسم مفهوم‌شون دلتنگی قبل این حس ِ و برام ناملموسه گذشتن از یک دوره‌ای و مقابله کردن با چالش های‌ عجیب این دورهء پر از سردرگمی .

حالا که دارم این رو ۳ سال بعد گوش می‌دم می‌فهمم که بعضی لحظات رابطه خیلی نزدیکی با روح من دارن ؛ ولی خیلی دورن ..