نیست نشان زندگی، تا نرسد نشان تو...

گفت به مجنون، صنمی در دمشق کای شده مستغرقِ دریای عشق! عشق چه و مرتبه عشق چیست؟ عاشق و معشوق در این پرده کیست؟ عاشقِ یک‌رنگ و حقیقت‌شناس گفت که ای محوِ امید و هراس! نیست به جز عشق در این پرده کس اول و آخِر، همه عشق‌ است و بس.

چو نکو می‌نگرم، شمس و پروانه تویی حرم و دیر تویی،کعبه و بت خانه تویی...

عشق من؛ تو به اندازه‌ کعبهِ معین، بهونهِ هایده، نرگس‌ جادوِ شجریان، خون و جنونِ افشاریان، نگارِ چاووشی، قلب‌منِ داریوش، چقدر خوبه که اینجاییِ ناجی، نفسِ گوگوش، من عاشق چشمت‌ شدمِ قربانی، انگارِ ساعی، عجب‌جاییِ گوگوش، طاق ثریا‌ چاووشی، نگاهم کنِ عارف، یاورِ داریوش، شماره دهِ آریانفر، زیبایی.

عزیزم واقعا توی هر شهر غریبی با تو میشه موندنی شد.

It’s night like this ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ when I need your love ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ When I need someone ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌that’ll read my soul...