درست همون‌جایی که فکر میکنی تموم شده، نجات پیدا کردی و از شرش راحت شدی، وحشتناک تر از همیشه برمی‌گرده و خُردت‌ میکنه، یه جوری درهم‌ می‌شکنتت‌ که محاله بتونی تیکه‌هاتو بهم بچسبونی.

ای که بی‌تو خودمو، تک و تنها می‌بینم هر جا که پا میذارم، تو رو اونجا می‌بینم...

بی‌خود شده‌ام لیکن، بی‌خودتر از این خواهم با چشم تو می گویم، من مست چنین خواهم من تاج نمی‌خواهم، من تخت نمی‌خواهم در خدمتت افتاده، بر روی زمین خواهم آن یار نکوی من، بگرفت گلوی من گفتا که چه می خواهی؟ گفتم که همین خواهم...

آنقدر باش که خالی کنم از گریه دلی...