یاس و ناامیدی تو تک تک جملاتم میباره حتی استادمم فهمیده 👀

من هیچ وقت فکر نمی‌کردم که دوست داشتن خالی کافیه اما فکر می‌کردم خیلی از مشکلات رو حل میکنه بعد فهمیدم دوست داشتن اصلا چیزیو حل نمیکنه! آدما ممکنه بگن دوست دارن اما بازم چیزایی رو انتخاب کنن که به صلاح خودشونه توام یاد بگیر اینطوری باشی دختر :)

من ؟ من اما هیچ وقت اینطوری نبودم همیشه بقیه رو هم در نظر میگرفتم اینکه از من نرنجن ، اینکه تو دلشون از من ناراحتی نداشته باشن و خیلی چیزای دیگه .

چند وقتیه اینقدر کمالگراییم رشد کرده و به مرحله پیشرفت رسیده ‌، حس میکنم هر چی قرائت تمرین میکنم نتیجه نمیگیرم 🙏🏻❤️‍🩹

استاد چند تیر ماه تمرین فرستاده ؟
همونطور که مشخصه ۳ تیر 👀
چند روزه دارم بخاطر یه ویس چهار دقیقه‌ای تمرین میکنم ؟ سیزده روز 🌚

با احترام کمال‌گرایی پز نیست سبک زندگیمه .

هروقت که تو چیزی غرق شدم زندگی با چوب زد تو سرم! غرق شدن تو زندگی ، تو افکار منفی ، تو آدمی! گفت فکر نکن رئیس تویی ها بخوام ازت میگیرم حال خوب ، خوشی‌های کوتاه و حتی روزمرگی‌هایی که بابتش ناشکر بودی [ حتی ناشکری هم نه ، به چشمت نمیومد ] واسه همین هردفعه بعد اون ماجراها یاد گرفتم دهنمو ببندم و بابت اتفاقای مختلف شکرگزار باشم اصلا شاید اون اتفاقات باید میوفتاد تا من بتونم شکرگزاری رو یاد بگیرم ؛ برای اینکه بتونم به زندگی به خودم با دید دیگه‌ای نگاه کنم اینکه یادم نره خودم کی هستم .

راستی خودم کی هستم ؟ :)

فقط کافیه اشتباه کنی ، کم عقل‌ترین آدمایِ شهر واسه نصیحت کردنت صف می‌بندن

از سختی‌های معلم کلاس اول بودن :

من آدمی نیستم بگم این رفت یکی دیگه جاش میاد ، اینقد فیلتر واسه ارتباط گرفتن دارم که هر کی حذف میشه شاید سال‌ها طول بکشه جاش پر بشه

آدم جدید ؟ نه ممنون ، من هنوز زیر آوار اونی هستم که یه‌روزی فکر می‌کردم تکیه‌گاهمه .

این روزا جای درستی از زندگیم نیستم شایدم درست ترین جای زندگیم هستم کی میدونه غیر خدا فقط کاش خودشم منو آروم کنه ، بغلم کنه :) از بی مهری آدما خستم از ترسناک بودنشون هیچ وقت اونقدری که من‌برای بقیه مهربون و شفاف و صادق بودم بقیه برام نبودن :) چرا ؟ کاش کسی بگه چرا ؟ انتظار زیادیه که بخوای بقیه همونطور که هستی باهات رفتار کنن ؟ دلم آرامش و خیال راحتی میخواد نیاز دارم تکیه کنم به کسی و نترسم :) دلم میخواد خیالم راحت باشه . . رها کنم آدمارو .