ۅاےۅ
میتونستم کوثری باشم که قشمه
همه اینا میگذره و تموم میشه
هزار تا فرصت دیگه شاید واسم جور شه (شایدم نشه)
ولی من هیچ وقت حسرت این موقعیت ها از دلم پاک نمیشه
موقعیتایی که با هزار جون کندن، تو این سن، با اینهمه محدودیت خودم بدستشون آوردم و بخاطر مسخرهترین چیزها از دستشون دادم
واقعا نمیدونم میتونم اینارو تقصیر کسی بندازم؟ یا صلاحی توشه؟ نمیدونم. ولی قطعا صلاحی که تومه داره اذیتم میکنه
الان وقتیه که باید درست انتخاب کنم که چند وقت دیگه که دوباره همون قدر(و حتی بیشتر) جون کندم و دوباره واسه خودم موقعیت جور کردم دیگه این چیزای مسخره بهمش نزنه ولی خب آدمیزاد مگه از فرداش خبر داره؟ بازم انتخاب غلط میکنم و بازم حسرت به دل میمونم
ولی به قبل تر که نگاه میکنم میبینم شاید اگه راهی که دوست داشتمو میرفتم ( نه راهی که عقل ناقصم میگفت) الان شاید اوضاع بهتر نبود، ولی حداقل حسرت اون چیزی که دوست داشتمم رو دلم نبود
پس شاید باید الان هم راهی که دلم میگه رو برم؟
با شاید چند سال بعد بگم صد رحمت به اون اوضاعی که عقل ناقص واسم رقم زده بود؟
اصلا دلم دقیقا چی میخواد؟
حالا ما که تهش گندمونو میزنیم به زندگیمون
ولی کاش حداقل انقدر فضول دور و برمون نبود که ترس آبرومونم بشه قوز بالا قوز
ۅاےۅ
📪 پیام جدید https://eitaa.com/vay_oo/3712 اره عالیلذت بردیم #دایگو
دیگه سال کنکوره و چسنالش💅