مگه چند جارو زدن؟ اکثرمون زندگیمون عادیه والا نمیگم هوای بقیه رو نداشته باشیم، نمیگم دفاعی نکنیم، حتی همون رجز هم آقا بخونید، ولی دیگه شورشو در نیارید تو رو قرآن

پروکسیامم چشم زدید تازه

عادی زندگی‌ کردن، به مثابه در خط مقدم جنگیدن. سهم من در جنگی که تویش هستیم چیست؟ در حالی که جنگ از هر زمان دیگری نزدیک‌تر به ماست. خط مقدمش خیابانهای تهران است، فرودگاه تبریز است، اتوبان قم تهران و... است. حالا می‌دانم تماشا کردن فیلم با بچه‌هایم، بیرون رفتن ، مهمانی دادن و دور هم جمع شدن، سر کار رفتن ، پارک رفتن و قدم زدن و حفظ همه کارهایی که قبل از این روتین زندگی ما بوده، جهادی است که من باید انجام بدهم. زندگی را روی روال خودش نگه داشتن یعنی «آخرش ما پیروزیم»، یعنی «به نیروهای نظامی خودمان اعتماد داریم» یعنی «من به سهم خودم اوضاع روانی جامعه را به هم نمی‌ریزم» یعنی «زخمی جنگ روانی دشمن نیستم» یعنی «حتی اگر جنگ توی شهرهای ما باشد،‌ ما جنگ‌زده نیستیم» من فکر می‌کنم نگه داشتن زندگی روی چرخ عادی‌اش، هم به نیروهای نظامی قدرت و پشت‌گرمی بیشتری می‌دهد هم دشمن به داخل نفوذ کرده را ناامید می‌کند.

ناراحت نشید اگه از چنلاتون لفت دادم اعصابم نمیکشه یسری پیامارو بخونم و به نظرم درست هم نیست انتشار دادنشون واقعا

تازه

پروکسیمم وصل شد

دیگه نمیشناسمتون

بنده خدا دو طرف خونه مارو دارن میسازن صدای موشک واسه من یه شوخیه

📪 پیام جدید https://eitaa.com/vay_oo/4287 مگه قمم صدای موشک میاد؟ #دایگو

نمیدونم نمیتونم تشخیص بدم صدا موشکه یا جرثقیل

اون موتور جستجوی ایرانیه اسمش چی بود؟