دیگه نمیشناسمتون

بنده خدا دو طرف خونه مارو دارن میسازن صدای موشک واسه من یه شوخیه

📪 پیام جدید https://eitaa.com/vay_oo/4287 مگه قمم صدای موشک میاد؟ #دایگو

نمیدونم نمیتونم تشخیص بدم صدا موشکه یا جرثقیل

اون موتور جستجوی ایرانیه اسمش چی بود؟

موتورهای جستجوگر داخلی: Gerdoo.me Jasjoo.com Zarebin.ir @terminal_app

والعصر میخونید؟

یکی از دوستای مامانم که فوق دکتری فلسفه دارن و پژوهشگر حوزه نورون های مغزی هستن، مشاوره فلسفی میدن، وقتی متوجه شدن من‌ خیلی استرس دارم و دارم اذیت میشم باهام تماس گرفتم و قرار شد که به مدت هشت روز باهم مشاوره تلفنی داشته باشیم. حالا میخوام این‌ نکاتی که توی این دو روز باهم حرف زدیم و دغدغه های خودم بود و حالم رو خیلی بد می‌کرد و جوابی که ایشون دادن و تمرین هایی که دادن رو بهتون بگم، شاید به درد یکی تون بخوره.

۱. نکته اول. اینکه شما ترسیدید، نشونه‌ی ضعف ایمان و توکل شما نیست اطرافیان من خیلی آروم هستن و خودشون رو کنترل میکنن اما من نمیتونم احساسات و ترسم رو در لحظه مثل اونها مدیریت کنم. برای همین فکر میکردم من ایمانم خیلی ضعیفه و اونا خیلی با ایمان و تقوا ان. اما جواب این دوست مون: وجود انسان از سه بخش جسم، روان و روح تشکیل شده. هر کدوم از این بخش ها وظایفی دارن و واکنش هایی نشون میدن‌. احساسات و عواطف ما مربوط به بخش روان هستن. وقتی شروع به فعالیت میکنن روی بخش جسم هم تاثیر میذارن. مثلا اگر ذوق زده بشیم جسم مون جنب و جوش بیشتری انجام میده. احساس تری هم همینه، وقتی میترسیم، بدن هر کسی واکنش متفاوتی نشون میده. بعضی ها ضربان قلب شون بالا میره، بعضی نفس تنگی میگیرن، بعضی لرزش دست و پا میگیرن، بغضی معده درد میگیرن و... حالا اون بخشِ روح، مسئول اعتقادات و ایمان عه. پس هیچ ربطی به روان و جسم نداره شما ایمان و اعتقاد به توحید و قدرت خدا دارید. یعنی روح تون وظیفه‌ش رو انجام میده اما روان و جسم تون به علت مواجهه با موقعیت، داره واکنش نشون میده. پس اگر‌ می‌ترسید، طبیعیه. خودتون رو سرزنش نکنید.

۲. نکته دوم. وقتی می‌ترسیم و حتی بعد از تموم شدن صدای پدافند یا انفجار نمیتونیم به حالت طبیعی برگردیم، چیکار کنیم؟ ترسیدن در لحظه از صدا، طبیعیه. همه میترسن. اما افرادی مثل من نمیتونن به حالت عادی برگردن. برای دقیقه ها یا حتی ساعت ها. چرا؟ چون ذهن و روان مون شروع میکنه از موقعیتِ حال جدا میشه و جلو جلو برای ترس هایی که اتفاق نیفتادن، فکر و مقابله میکنه. توی این وضعیت بخش سمپاتیک مغز فعال میشه‌. حالا برای اینکه بتونیم ترس مونو خیلی خیلی مدیریت کنیم باید بخش سمپاتیک مغز رو با یه تمرین خیلی ساده خاموش کنیم! و روان مونو به لحظه‌ی حال برگردونیم. تمرین چیه؟ تمرینِ تنفس جعبه‌ای. یعنی شما ۴ ثانیه یه نفس عمیق میکشی، ۴ ثانیه نگه می‌داری و ۴ ثانیه نفس رو تخلیه میکنی. بعدش هرجایی که بودی، بلند میشی و با کف پات زمین زبر پات رو حس میکنی. چند ضربه به زمین میزنی و با حس لامسه‌ی کف پا، زمین رو حس میکنی و به خودت میگی: من الان اینجا هستم. توی این لحظه. و همه چیز تموم شد‌. الان همه چیز خوبه. این تمرین بخش سمپاتیک مغز رو خاموش میکنه و به کنترل ترس تون خیلی خیلی کمک میکنه

۳‌. نکته‌ی سوم هر احساسی در لحظه داری، بدون خجالت بهش اهمیت بده و ابرازش کن. وگرنه یه جور دیگه بهت حمله میکنه وقتی توی لحظه‌ی انفجار یا صدای پدافند میترسی، بدن شما واکنش منحصر به فرد خودش رو نشون میده! اگر پدر، مادر، برادر و... بروزی از احساسات شون نمیدن، دلیل بر این نیست که شما هم همینجوری باشید. بدن و روان هر انسان متفاوت و منحصر به فرده. پس برای واکنشی که نشون می‌دید خجالت نکشید. اگر احساس می‌کنید باید گریه کنید، گریه کنید. اگر‌ احساس می‌کنید باید محل رو ترک‌ کنید، ترک کنید. اگر احساس می‌کنید باید چند لحظه چشم هاتون رو ببینید و تنها باشید، این کارو انجام بدین. اگر میخواید جیغ بزنید، جیغ بزنید. اگر احساسات تون رو در اون لحظه سرکوب کنید، اونها برای اینکه خودشون رو بروز بدن قوی تر میشن و از یه جای دیگه خودشون رو بروز میدن. مثلا شما احساس میکنم نیاز داری گریه کنی ولی نمیکنی. دو دقیقه بعد بیخودی سر یکی داد میزنی یا با کسی دعوا میکنی. این میشه حمله‌ی اون احساسی که در لحظه سرکوبش کردی. پس احساس تون رو بروز بدین. و خجالت نکشید از اینکه بهتون میگن ترسو، سوسول، بی ایمان و...