گاهی ادامه دادن اونقدر سخت میشه که آدم از خودش میپرسه چطور هنوز داره روزها رو پشت سر میذاره. برای کسی که عاشق بوده، کسی که هنوز دنبال یک رفیق واقعی میگرده، و کسی که انگار تکه‌هایی از روحش رو توی مسیر زندگی جا گذاشته، ادامه دادن همیشه ساده نیست. بعضی دردها دیده نمیشن؛ نه زخمی روی تن میذارن، و نه صدایی دارن که کسی بشنوه. فقط آروم‌ آروم آدم رو خسته میکنن و باعث میشن حتی لبخند زدن هم شبیه یک کار سخت و طولانی بشه. اما شاید قوی بودن همین نباشه که هیچوقت نشکنی؛ شاید گاهی قوی بودن یعنی با تموم خستگی، یک روز دیگه رو هم پشت سر بذاری و به خودت فرصت بدی که شاید فردا کمی سبک‌تر از امروز باشه.

شبتون بخیر