حوصله ادمارو ندارم. گوشیو میذارم رو بی‌صدا و زیر پتوی گرم و نرم با بی اهمیتی به همه ب‌-ایی های زندگی می‌خوابم و به جهنم که قراره فردا چه اتفاقاتی بیوفته!

همه گولِت میزنن! آخرین پناه و آرامش فقط امام رضا و چایی‌هاشه🪄

واقعا رو مخ و آزار دهنده هستید که سین نمیزنید.

انقد شخصیاتو چک نکن! هیچکی دوست نداره بدبخت.

-

ما همه در قطاری نشسته‌ایم که مقصدش را نمی‌دانیم، فقط بعضی‌ها زودتر پیاده می‌شوند!

منو می‌بخشی که خیلی تورو اذیت میکنم؟!

اصالت یعنی، شما شرایط انجام هرکاری رو دارید اما شخصیتتون اجازه نمیده که تن به هرکاری بدین، آدم با شرف چهارچوب داره ..

بعضی تیم‌ها تاریخ می‌سازن، بعضیا تاریخ رو تکرار می‌کنن🤍

این فاطمیه اون فاطمیه‌ای که میخواستم نیست.

هرچی بزرگ‌تر میشم بیشتر میفهمم چرا بعضیا یهو کمرنگ میشن، نه از سرِ قهره نه لجبازی! بیشتر از سر خستگیِ، خستگی از توضیح دادن چیزایی که کسی واقعا نمیفهمه. از نقش بازی کردن تو جمع‌ها که هی باید لبخند بزنی، از پیام هایی که جوابشون ی جمله‌ست ولی تو باید انرژی کل روزتو سرش تخلیه کنی!

اوه پسر! کی انقدر خسته شدی؟ کی انقدر بی‌ذوق شدی؟ کی انقدر درگیر مشکلات اطرافیانت شدی؟ کی انقدر از خودت دور شدی؟ کی انقدر فقط دویدی که به پول برسی؟ یجوری باید زندگی کنی که از مسیر رسیدن به اهدافت خوشحال باشی، بخندی و زندگی کنی!! ز ن د گ ی