اونجا که قیصر امینپور میگه:
دلم را ورق میزنم
به دنبال نامی که گم شد؛
در اوراق زرد و پراکندهی این کتاب قدیمی
به دنبال نامی که من؛
"منِ شعرهایم که من هست و من نیست... "
به دنبال نامی که تو؛
"توی آشنا... ناشناس تمام غزلها... "
به دنبال نامی که او؛
"به دنبال اویی که کو ...! "
وصال♡طُ
وصال♡طُ
جانِ من! از دوریات جانم به لب نزدیک شد وصال♡طُ
طُ گُمی در من و من در طُ گُمم، باور کن.
وصال♡طُ
وصال♡طُ
طُ گُمی در من و من در طُ گُمم، باور کن. وصال♡طُ
طُ اول و طُ ثانی، در خوبی و رعنایی..
وصال♡طُ