اجازه بدهید گفتگوی کامل آقای عراقچی منتشر شود، با هم صادقانه گوش دهیم و بعد گفتگو را شروع کنیم.

می‌شه ۴۵ دقیقه کولرو روشن کنیم و یک ربع خاموش. اینطوری در ۱۰ ساعت ۲:۳۰ ساعت کاهش مصرف داشتیمو دمای خونه قابل تحمله. به عزیزان جنوبی اینطوری کمک کنیم.

یا یک ساعت روشنو ۲۰ دقیقه خاموش.

دیپلوماسی-تفاهم‌نامه‌ای که نتوانست حتی ۶ میلیارد دلار از پول خودمان را برگرداند؛ که هیچ! قیمت نفت را پایین آورد. بیش از دو دهه است که جریان اصلاحات، سرنوشت ما را به این دیپلوماسی ناتوان و فلج گره زده. حالا مقایسه کنید با جنگی که قیمت نفت را بالا برد، پایگاه آمریکا را از قطر و تقریباً بحرین و کویت جمع کرد و تنگۀ هرمز را به مالکیت ایران درآورد. https://eitaa.com/viataa

برادر دینی، این موجود فلج و درمانده را سند افتخار می‌دانست.

🔺رابرت پیپ: ایران در صورت اعمال حاکمیت بر تنگه‌هرمز، طی یک سال و نیم آینده تبدیل به یکی از قدرت‌های جهانی خواهد شد 👤 نیما اکبرخانی؛ کارشناس مسائل نظامی 🔰 برنامه 179 | 28 تیرماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🔺با وجود تاکید تحلیل‌گران واقع نگر در جهان بر اهمیت حفظ تنگه‌هرمز، چرا هنوز افرادی در تلاش برای رها کردن این اهرم هستند؟ 🔰پیپ و مرشایمر

مختصر و مفید عراقچی

کتاب! عزیزم! کتاب!

راستش باتوجه به حسن نظر آقای عراقچی و اعتماد ما بر ایشان مبنی بر خائن نبودن، واقعاً آدم ساده‌دلی است.

بررسی انتقادی روایت دختر شهیده شام در منابع کهن اسلامی؛ با تأکید بر نسخه‌پژوهی تطبیقی . پژوهشگر: رحیم قاسمی . پژوهشی که پیش رو دارید، حاصل چند سال نسخه‌پژوهی تطبیقی بر روی متون کهن اسلامی است و به بررسی انتساب واقعه «دختر شهیده شام» به امام حسین (ع) می‌پردازد. در این تحقیق، نسخ خطی چهار کتاب «کامل بهائی» نوشته عماد طبری، «احسن الکبار» نوشته علوی ورامینی، «لوامع الانوار» نوشته زواره‌ای، و «السَنی فی قتل أولاد النبی (ص)» نوشته مأمونی (صاحب الحاویة) مورد مداقه قرار گرفته است. یافته نخست آنکه هیچ‌یک از نویسندگان این کتب ـ و نیز منبع اصلی آن‌ها یعنی کتاب مأمونی ـ واقعه دختر شهیده شام را تحت عنوان «بنت الحسین (ع)» نقل نکرده‌اند. این فقدان در سراسر نسخ بررسی‌شده یکدست و قابل توجه است. یافته دوم اینکه هم عماد طبری در «کامل بهائی» و هم مأمونی در «الحاویة»، ذیل عنوان «اولاد امام حسین (ع)»، شمار دختران آن حضرت را صریحاً به دو دختر منحصر کرده‌اند و هیچ اشاره‌ای به دختر سوم ندارند؛ امری که به‌ویژه در سیاق بحث از اولاد، واجد اهمیت نسخه‌شناختی بالایی است. سومین و شاید مهم‌ترین یافته این پژوهش، شناسایی یک مورد تحریف متنی در نسخه چاپ هند «کامل بهائی» است. در این نسخه، واژه «حسین» به‌صورت الحاقی وارد متن شده است ـ واژه‌ای که در هیچ‌یک از نسخ خطی کهن و متأخر این کتاب وجود ندارد. هدف از این الحاق، ایجاد مستندی برای انتساب حکایت به دختر امام (ع) بوده است؛ حال آنکه خود عماد طبری، در دو کتاب خود، دختران امام را منحصراً دو تن دانسته و حکایت مورد بحث را به دختر یکی از شهدای کربلا (که بنا بر نسخ متأخر همان کتاب، از خاندان نبوت بوده است) مربوط می‌داند. این کشف برای نخستین بار در این پژوهش مستندسازی شده است. در ادامه، با دستیابی به نسخه خطی کتابی به نام «کنزالغرائب» و انتشار آن، مشخص گردید که یگانه منبعی که واقعه خرابه شام را به دختر امام (ع) نسبت می‌دهد، همین کتاب است؛ منبعی که به لحاظ اعتبار تاریخی و سندی با اشکالات قابل‌توجهی روبه‌روست. کاشفی سبزواری در «روضة الشهداء» با اقتباس از همین کتاب، موجب انتشار و شهرت این انتساب گردیده است. شایان ذکر است که خود کاشفی نیز در بخش اولاد امام (ع) در همان کتاب، تنها به دو دختر برای حضرت اشاره کرده است. همچنین، برخی منابع عربی نظیر «منتخب طریحی» و «تظلم الزهراء (س)» ـ که از طریحی برگرفته شده ـ در نهایت به همین کتاب بازمی‌گردند. با توجه به یافته‌های فوق، استناد نویسندگانی که امروزه آثاری با عنوان «رقیة بنت الحسین (ع)» منتشر می‌کنند به دو کتاب «کامل بهائی» و «الحاویة» مأمونی، فاقد وجاهت علمی است و نباید با این استنادات، مخاطب را به اشتباه انداخت. یگانه مستند باقی‌مانده برای این انتساب، کتاب «روضة الشهداء» کاشفی است که خود صرفاً واسطه نقل از منبعی مخدوش یعنی «کنزالغرائب» می‌باشد. همچنین، علامه مجلسی با وجود در اختیار داشتن کتاب «منتخب طریحی» و نقل از آن در «بحار الأنوار»، از نقل این حکایت خاص در دو کتاب «بحار الأنوار» و «جلاء العیون» خودداری کرده است ـ قرینه‌ای قابل‌تأمل در بی‌اعتباری سندی این روایت نزد وی. گفتنی است که علامه مجلسی در جمع‌بندی نهایی خود نیز تنها به دو دختر برای امام حسین (ع) اشاره کرده است. در این پژوهش، دیدگاه ۴۵ تن از علمای فن تاریخ، انساب و حدیث از فریقین نیز درباره شمار اولاد امام حسین (ع) و بنات الحسین (ع) گردآوری و نقل شده است. مجموعه مستندات تفصیلی این تحقیق شامل تصاویر نسخ خطی و جداول تطبیقی، پیش‌تر به صورت جداگانه منتشر شده و در دسترس است. نتیجه نهایی آنکه منابع کهن، واقعه دختر شهیده شام را به امام حسین (ع) منتسب نمی‌کنند؛ تحریفی متنی در نسخه چاپ هند «کامل بهائی» در جهت این انتساب صورت گرفته است؛ یگانه منبع این انتساب، کتاب «کنزالغرائب» است که از حیث سندی مخدوش می‌باشد؛ و استناد به «کامل بهائی» و «الحاویة» برای اثبات وجود دختری به نام رقیه برای امام حسین (ع)، با داده‌های نسخه‌شناختی سازگار نیست. @bazmeghoodsian