« اراده »

من آخرش نفهمیدم اراده از نظر شوپنهاور دقیقا چیه ، باید جهان همچون اراده و تصور رو بخونم ولی لعنتی خیلی گرونه ، نمیتونم بخرمش

من با این مخالفم که کتاب بخونیم تا بتونیم فرار کنیم

من زیاد می‌نویسم ، وقتی می‌نویسم نیروی عجیبی منو میکشونه به سمت همون چیزی که ازش میترسم و فرار میکنم ، باعث میشه به درونش قدم بزارم و از نزدیک ببینمش ، پس به نظر من نویسنده ها نمینویسن تا فرار کنن ، اونا مینویسن تا خودشون رو پیدا کنن ، و شاید اونا از مخاطبشون هم همینو میخوان ،

خوندن کتاب‌های فانتزی باعث میشه بتونم چیزایی رو تجربه کنم که تو دنیای واقعی تقریبا محاله اتفاق بیفتن ، اما خوندن کتابهای فلسفی بهم یاد میدن چطور توی دنیا دووم بیارم

البته همه ی نویسنده ها هم قصد و نیت خیر ندارن

بعضی هاشون به خاطر پول و شهرت همه کار میکنن

فقط مفاهیم نیست ، انسانها رو هم کالا میکنه

اما فقط مربوط به رسانه نیست ،