از نظر نیچه وقتی خدا حذف شد ، انسان در فضای خلاء قرار گرفت. یعنی انسان مدرن خدا نمیشه ، یتیم میشه نیچه نگران « سقوط » بود . او میدید که وقتی خدا می‌ره ، بشر به جای اینکه فراانسان بشه ، به سمت پوچ‌گرایی منفعل میره ( بازهم در جامعه مشهوده)

اون میگفت ایمان به خدا تو دورانی که علم و عقل گرایی رشد کرده ، به یه دروغ تبدیل شده. نیچه درواقع معتقد بود وقتی ما میدونیم خدا( اون مفهوم کلیسایی) دیگه وجود ندارد ، اما ما تظاهر می‌کنیم داره، داریم بر خلاف واقعیت زندگی میکنیم اون میگفت بهتره با حقیقت روبرو بشیم ، ما تنهاییم و تو این تنهایی کسی نیست که به ما بگه چی گناهه و چی ثواب ، اینجا به فراانسان میرسیم

به نظر اون اگر کسی به خاطر ترس از جهنم یا خدا کار بد نمیکنه ، این آدم برده هست . حالا که ترس از بین رفته ، اگر آدم شروع کنه به ظلم کردن یا کارهای پست انجام دادن ، نشون میده که هنوز هم برده است، فقط حالا قلاده‌ ش پاره شده و وحشی شده

درواقع اون می‌گفته که این عقاید مسخره کلیسایی رو بریزید دور و خودتون دست به کار بشید ، خودتون ارزش خلق کنید ( خلاقیت اخلاقی داشته باشید) و چون دیگه خدایی نیست که بگه چی بده چی درسته پس شما باید این کارو بکنید

ولی اینجا یه شکاف وجود داره: دیدگاه دینی میگه: اخلاق از بیرون (خدا) صادر میشه ، گناه ، گناهه چون خدا اونرو تعیین میکنه اما نیچه میگه : اخلاق باید از درون ( اراده فرد اصیل بجوشه) . نیچه معتقد بود اخلاق سنتی که در ادیان وجود داره ، درواقع ابزاری بوده برای سرکوب شور زندگی و قدرت انسان. اون معتقد بود این اخلاق ، انسان رو به موجودی گله‌وار تبدیل کرده

کی اهمیت میده ؟ مردم تا گردن تو اینستا فرو رفتن بدبخت نیچه ، کاش تو قرن ۱۹ زندگی میکردم

اَه، کی اینستا رو وصل کرد ؟ واقعا اینستا جزو چیزاییه که هیچ وقت باهاش کنار نمیام

I'M TIRED OF THIS HUMAN SHIP

من‌ِ واقعی ترسناکه متفاوته کسی تفاوت هارو دوست داره ؟