تا حالا ندیدم یه سریال هشت قسمته انقد دیالوگای قشنگ داشته باشه

یعنی کل حرفاشون یه درسه قشنگ

تاابد از مجلسایه ختم متنفر خواهم موند.

اسمشو نمیگم ولی حدس توام درست نیست

‌تو ایران حتی مادر داشتنم سخته ‌مجبوری به خاطرش خودتو نکشی.

جالبه برام که قبلا رو اینجای کتاب خط کشیدم وخب همزاد پنداری میکردم با این شخصیت اما الان که فکر میکنم میبینم چیزی به اسم کنترل کردن وجود داره وهیچوقت هیجانی تصمیم گرفتن کار منطقی و درستی نیست. همیشه با عجله وازسر هیجان تصمیم گرفتن پشیمونی به همراه داره وچیزی که بهش فکر میکنم اینه که تغییر کردن خیلی پدیده‌ی جالبیه وصددرصد مهم، اینکه از اون ادم هیجانی و بیصبر تبدیل بشی به کسی که منطق حرف اولو میزنه واسش خیلی خوبه و نشونه‌ی پختگیه که تو سطحی واحساسی تصمیم نگیری