می‌فهمید چقدر سخت است که سکوت کنید و هیچی نگویید! در حالی که ذره ذره وجودتان می‌خواهد منفجر شود؟

Challenge★ سلامممم نازبلا ها ، این پیامو فوروارد کنید تو چنلاتون تا من براساس وایبی که از چنلتون میگیرم بهتون مثل تصویر ی شمع بدم، ی رنگ و ی نقاشی بدم و بگم اون رو در چه شرایطی و از چه کسی هدیه میگیرید، به چه دلیل، و سناریوش رو بنویسم. تو چنل حتما جوین باشید☆ Tags | Chanel

موسیقی تنها راه فرار است، بی آنکه خانه را ترک کنی.

- حرف های دیگران برایش اهمیتی نداشتند. فارغ از مشکلات و دراما های روزمره اش، موسیقی مورد علاقه اش را پخش می‌کرد و با ریتم آن، شاد می‌رقصید. او تنها بود و از تنهایی متنفر بود اما اهمیت نمی‌داد و با دوستان خیالی اش وقت می‌گذراند. بعضی اوقات در کافه های مختلف شهر با یک نوشیدنی شیرین و سرد و کتاب خواندن و گوش دادن به موسیقی روزهایش را شب می‌کرد و گاهی اوقات هم با قدم زدن و رقصیدن زیر باران و پریدن در چاله های آب ایجاد شده پس از باران همانند بچه ها. حتی افسرده ترین انسان ها با دیدن او و آشنا شدن با روح با طراوتش غم را فراموش کرده و شاداب و با امید به زندگی ادامه می‌دهند. او کسی بود که در اعماق دریای افکارش زندگی می‌کرد اما سعی می‌کرد خاطرات بدش را در گوشه ای از ذهنش به خاک بسپارد. او سعی می‌کرد خاطراتش را به کل نادیده بگیرد و فقط با استفاده از تجربه هایش در لحظه زندگی ای با لبخند گرانبها را تجربه کند. این روزا ها برای او تکرار نشدنی بود. بعضی وقت ها دوچرخه سواری در طبیعت او را از افکارش بیرون می‌کشید و در خنده هایش غوطه ور می‌کرد. چه دلنشین بود صدای خنده های او. چه زیباست وقت هایی که از اعماق قلبش جوری لبخند می‌زند که دندان هایش به جلوه در می‌آیند و گونه هایش بالا می‌رود و چشمانش اندکی بسته میشود. چه زیبا است وقتی در کنار ساحل دریا در حال دویدن به دور خود می‌چرخد و می‌خندد. و چه زیباست حس امیدی که شاید فقط در چشمان او نهان است.