شاید روزی روزگاری در جایی دیگر، در زمانه‌ای که کم‌تر بی‌نوا و بدبخت بودیم؛ دوباره همدیگر را ببینیم.

دلتنگی‌هایمان را زیر همین سقف جا می‌گذاریم. دیلی‌ترین و خالص‌ترین حرف‌های دل. یک آرامش کوتاه برای روزهای شلوغ. @sometimes1

با انگشتانش آب را لمس می‌کرد گویی قطرات آب می‌خواستند او را به اغوششان بکشند اشک از چشمانش سر خرد و درون آب افتاد به انگشتانش نگریست ، انقدر فکرش درگیر بود که متوجه نشده بود پوست انگشتانش را کنده و خونی شده به تصویر خودش نگاهی انداخت به این فکر کرد که چقدر آدم تنها و بیچاره ایست شاید باید آغوش این دریا را می‌پذیرفت و ... اینکار را بدون هیچ مکثی انجام داد انقدر ناامید بود که حتی دست و پا هم نمیزد . خودش را به دریا سپرده بود ، شاید جسدش را پیدا می‌کردند و شاید هم تن بی‌جانش مانند خودش و احساساتش گم میشد و دیده نمیشد. خودش را به آغوش کشید و.. پلک هایش را روی هم گذاشت تا به خواب ابدی فرو برود ... لبخندی زد ، آخرین لبخند زندگی اش را.

زمان میگذره، صحنه‌ها تکرار میشن و نقش‌ها جابجا.

تمام عمرم را برای لحظه ای لمس شدن قلبم منتظر ماندم ... اما تو این را هم از من دریغ کردی ! چه ناجوانمردانه می توانی سنگدل باشی و من چه احمقانه می توانم تو را دوست بدارم ای معبود من .

-