‏ما ایرانی‌ها اصولاً واسه هرچیزی راه‌حلی داریم؛ مثلا وقتی یکی پول نداره میگیم برو خدا رو شکر کن که سالمی وقتی یکی مریض میشه میگیم برو خدا رو شکر کن که هنوز زنده‌ای! وقتی یکی فوت میکنه میگیم خدا رو شکر که مُرد و راحت شد سال‌ها بعد هم میگیم: خوب شد مُرد و این روزا رو ندید.

‏از لحاظ روحی نیاز دارم یه مدت دور شم از همه‌چی، مدت زیادی بخوابم، نیاز دارم مدت زیادی فکر نکنم، نیاز دارم مدت زیادی هیچی نفهمم، هیچ‌چیز نشنوم، هیچ‌چیز نبینم، برای مدت کوتاهی نباشم. اصلا کرکره‌مو بدم پایین، پشتشم بنویسم مشترک مورد نظر تا اطلاع ثانوی در دست تعمیر می باشد، خودمو بزنم زیر بغلمو برم یکم به افکارم سر و سامون بدم.

‏مسئله ی قهر کردن با پسرا یه طرف اینکه بعد باید بهشون بفهمونی، الان باهاشون قهری و باید بیان نازمونو بکشن یه طرف:))

راستی چن روز دیگ ۲۸ امه......

عادت خیلی بده. مخصوصا اگه به یه آدم عادت کنی، یه جورایی وقتی کنارت نیست حس میکنی تو یه سیاره دیگه تک و تنهایی. حس من نسبت به تو همینه، بهت عادت کردم و اگه نباشی پیشم انگار وسط شهربازی مامانمو گم کردم.

میگفت: آدم هی تحمل میکنه هی میبخشه اما یهو میترکه… وقتی بترکه دیگه چیزی درست نمیشه! حتی معجزه هم قانع کننده نیست. اون موقعست که اون دوست داشتنه از بین میره، میره و به جاش نفرت و تنفر میاد…

داشتم به این فکر میکردم اگر حس دلتنگی وجود نداشت چجوری میخواستی بفهمی که چقدر طرف مقابلتو دوست داری،چقدر بودنش قشنگه و‌ چقدر بهش نیاز داری.