احتمالا مثل همیشه قرار بود ندونم. قرار بود سکوت جانشین حرفهای ناگفته بشه. شاید در نهایت هیچ چیز درست نمیشد٫ مسئله ها حل نمیشدن. لبخند روی لبامون نقش نمیبست. احتمالا مثل همیشه قرار بود ندونم و تو بری.

حالِ من بد نیست و یعنی، هیچ‌جایِ بدنم درد نمی‌کند. ولی اگر بخواهی حالم را عمیق‌تر جویا شوی باید به تو بگویم، به هیچ‌وجه از زندگی خوشم نمی‌آید. زندگی برای‌م بی معنی و غیرقابل تحمل شده.

در عمیق‌ترین لایه‌هایِ فکرت نشسته‌ای خیره به پنجره‌ای که پشتش آفتاب نیست. مبهوت مانده‌ای از این حالتِ بهت‌آور.. . که همه‌چیز اذیتت می‌کند و هیچ‌چیز خوشحالت نه.

هیچی درست نمیشه... هیچوقت درست نمیشه دروغ نگو.

آنجا را نمی‌دانم اما اینجا تا پیراهنت را سیاه نبینند، باور نمی‌کنند چیزی از دست داده‌ باشی.

پایان هرچه‌ باشد،من تمامِ شعرهایم را با دست‌خط تو نوشتم.

به مادمازل گفتم: تو هیچوقت عاشق شدی؟! خاکستری نگاٰهم کرد، خاکستری غم‌گین ترین رنگهاست.

آسمون مال ما بود یادته؟

از من فقط خبر داشت، همین مثل مردمی که میدانند جایی از جهان جنگ است. -رسول ادهمی

یه جو ی حالم بده که احساس میکنم قراره از حال برم. نمیدونم چمه، فقط میدونم حالم بده. تپش قلب دارم،بی قرارم، دلشوره دارم. نمیدونم برای چیه. اما دلم میخواد موهامو بکشم. انگار که دارن تو دلم رخت میشورن.