حسرت بَرَم به محتضری که آخرین نفس روی تو دید و خنده زد و گفت: «یا حسین»

میشه موقعی که نه گوشی دارم که شنوا باشه، نه چشمی دارم که بینا باشه و نه جسمی… می‌شه اون موقع کنارم باشی؟

- چه آورده‌اند بر سر تنها ذخیرهٔ اخوتم! عباس من! دست‌هایت کو؟ - به شوق دیدار شما، دست و پا گم کرده‌ام. - سرت!؟ چه به روز سرت آمده عباس؟ - سر را چه منزلت، پیش پای عشق شما؟ - بگذار این تیغ‌ها و تیرها را از تن و بدنت بیرون بکشم. - این‌ها نشان‌های عشق شماست بر پیکر من. عمری چشم انتظار دریافت این نشان‌ها بوده‌ام. - چشمانت! چه کرده‌اند با چشم‌های تو این بی‌چشم و روترین خلق عالم؟ - دست اگر میداشتم این دو چشم را زیر پایتان فرش می‌‌کردم..

چنان به دام غمت خو گرفت مرغ دلم، حسین که یاد باغ بهشتش درین قفس نرود

«تفسیر سینه‌زنی»

بازار بزرگ تهران _ تاسوعا ۱۴۰۵

«زندگانی امام حسین(ع)» از زین العابدین رهنما کتابی که پدربزرگ از خودش به جا گذاشته.

https://t.me/+AP2T4ugzWapmMWY0