Don't kill me just help me run away From everyone I need a place to stay Where I can cover up my face Don't cry, I am just a freak

تاریخ شامل سرنوشت همه آدم ها می‌شود مگر نه؟فقط هم جریان زندگی آدم هایی نیست که حکم اعدام صادر می‌کنند یا توپخانه را تجهیز می‌کنند. به نظر من همه‌ی مردم،چه آن‌هایی که سر می‌برند و چه آن‌هایی که سرشان بریده می‌شود،مرد ها و زن هایی که عاشق می‌شوند،می‌میرند و همه آن‌هایی که زندگی معمولی دارند تاریخ را می‌سازند. _دزیره

So put your arms around me tonight Let the music lift you up Like you've never been so high Open up your heart to me Let the music lift you up Like you've never been this free Til you feel the sunrise Let the music warm your body Like the heat of a thousand fires The heat of a thousand fires

Please don't forget to forget me I'm so tired but I can't sleep All these nightmares haunting me I'm so tired but I can't sleep All these nightmares haunting me Lay me down in a grave all alone

i need a break from my brain from the doubt from the stress from the pain this anxiety is killing me and keeping me awake

I'm not in love, it's just a game we do..

ما غصه هايمان را شمرديم و به خواب رفتيم. بايد هم کابوس مي ديديم! _رسول يونان.

«عجیب است. به این فکر می‌کردم که چطور کسی می‌تواند رویاها و کابوسهایش را همزمان زندگی کند.» 🖋رنسام ریگز.

«قلب خانه‌ای است با دو اتاق خواب. در یکی، رنج زندگی می‌کند و در دیگری شادی. نباید خیلی بلند خندید وگرنه رنج در اتاق دیگر بیدار می‌شود.» یانوش: «شادی چطور؟ از سر و صدای رنج بیدار نمی‌شود؟» «نه، گوش شادی سنگین است. صدای رنج را در اتاق مجاور نمی‌شنود.» _گفتگو با کافکا / گوستاو یانوش.