آن زمانى كه صرف کتاب خواندن میشود، زمان محسوب نمیشود
من با گذشتن از صفحهاى به صفحهاى ديگر، از مرزها میگذرم و به كلبه هاى افسانه اى وارد میشوم...
- كريستين بوبن
من چرا زیاد و به همه چیز فکر میکنم؟ چرا هرشب، تمام جزئیات و اتفاقات و واکنشهای معمولیِ به وقوع پیوسته را دهها بار و به دقت تحلیل میکنم و از دل هیچ، همه چیز بیرون میکشم و از سادهترین وقایعِ پایانیافته حتی، غمگین میشوم؟!
من چرا زیاد دقت میکنم و چرا فراموش نمیکنم و چرا نوع نگاه آدمها را یادم نمیرود؟ چرا یادم نمیرود برای جهان سیاستآمیز آدمها، بیش از اندازه ساده و بدون سیاستم؟
من چرا نمیتوانم خودم را به نفهمی بزنم و در آرامشی خودخواسته، زندگیام را بکنم و به هیچ چیز دیگری فکر نکنم؟!
