چرا همگان را نبخشم،
چرا از خاطرم نبرم زخم ها را
من که فراموش خواهم کرد
نشانیِ خانه ام،
چهرهی کودکم،
و تلفظِ نامم را از دهانت
و شعله که بر باد خواهد رفت .
_شمس لنگرودی
گر مرا هیچ نباشد
نه به دنیا نه به عقبی؛
چون تو دارم همه دارم
دگرم هیچ نباید .
_سعدی
به آنان که ما را رها نمودند
در خاک خالی، بیآب و بیگیاه
بیهیچ اشک و آه
بگویید:
ما ریشه در خویش داشتیم !
و سبز گشتیم
و سبز شد بهار…