چرا همگان را نبخشم،
چرا از خاطرم نبرم زخم ها را
من که فراموش خواهم کرد
نشانیِ خانه ام،
چهرهی کودکم،
و تلفظِ نامم را از دهانت
و شعله که بر باد خواهد رفت .
_شمس لنگرودی
امیدوارم همیشه جایی برای برگشتن داشته باشی،
و کسی جایی منتظرت باشد،
و دلیلی برای ادامهدادن پیدا کنی،
و وقتی دلتنگی، یاد چشمهایی بیفتی که آشوبت را تسکین میدهد...
