تن سپر کردیم پیش تیر باران جفا هرچه زخم آید ببوسیم و ز مرهم فارغیم - خاقانی 

در ازدحام دنیا اگر انسانی را یافتی که تو را می‌فهمد، رهایش نکن چقدر آن‌ها که ما را نمی‌فهمند بی‌شمارند...

"اصلا" نمیدانم فاصله‌ام با تو به چه اندازه است ؟ کم است یا زیاد ؟     دور است یا نزدیک ؟ اما میخواهم بدانی که من ؛ حتی از یک فاصله دور  تو را زیاد دوست خواهم داشت..

لبخند بزن. اینجا قلبی‌ست، که لبخندت را بسیار دوست دارد .

..)

چرا نباید صریح بگویم که دوست داشته شدن، از سوی کسی که دوستش میداری آن حس و حالتی است که در واژهٔ عام و عادیِ خوشبختی نمی‌گنجد... _محمود دولت‌آبادی

آن‌جا که دلت آرام گرفت مقصد توست..

من کلی تحملم با یه ذره آدم..

بهای وصل تو گر جان بُوَد خریدارم...

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم از نو با من آشنا شو... _نزار قبانی

هر چقدر اصیل‌تر، عمیق‌تر، ارزشمندتر و قابل اعتمادتر باشی به‌خاطر تروماهای زیادی که تجربه کردی به کسی زخم نمی‌زنی چون از میزان درد و ذات رنج خبر داری . تو زمانی یک انسان هستی که اجازه ندی تکه های وجودت عقده و باعث شکستن دیگران بشه. –مرجون

من ماندم‌ و من، من از من رنجیده و هیچ‌کس نیست پادرمیانی کند.