منم نمیدونم "کجای زندگی‌شم" آقای یگانه.

جدی بعضی از پسرا خیلی دخترن.

گرونیه و گرونی بیداد می‌کنه، می‌دونم سخته، می‌دونم خیلیا صبح تا شب لنگه یه لقمه نونن، اما تحمل کن عزیزم، نریز تو خیابون، قاطی اون جماعت اغتشاشگر نشو، صبر کن، برای ایرانت همه چیز رو تحمل کن! اسمشو می‌ذارن اعتراض، اما این اعتراض نیست، خیلیا خودشون رو قاطی جماعت اعتراض‌گر کردن و دارن هیزم می‌ندازن تو آتیشِ جنگ.

لطفاً زودتر چهارصد و چهار رو تموم کنید، دیگه نمیتونم تحملش کنم.

وطن بسوزد و من در جوش و خروش نباشم؟ خدا کند که بمیرم و وطن فروش نباشم.

ده دقیقه صحبت‌های طرفداران پهلوی رو گوش می‌کنی، یک ماه باید قرص اعصاب بخوری. کاد @farsitweets

چقدر بسازم و بازهم نتونم دنیا رو پاره کنم و از توش خوشبختی رو به بیرون بیارم فروغ خانوم؟

هوای سرد، ابرای کوچولو کوچولو و ناز، هوای نیمه تاریک. بهمن تو کی هستی؟ بهمن تو چی هستی؟

واکنشم نسبت به آزمونای پشت سرهمی که می‌گیرن:

که زندگی دو سه نخ کام است و عمر سرفه‌ی کوتاهی.

ببخشید ولی به اندازه‌ی کافی به خاطرِ برف نیومدن، احساس غم توی سلول‌هام رخنه کرده. دیگه این ماجرای مدرسه رفتن رو کجای دلم بزارم؟

می‌خوام ببخشم خودمو.